YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/8369
KARAR NO : 2023/735
KARAR TARİHİ : 08.02.2023

Taraflar arasındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı/karşı davalı vekili ve davalı/karşı davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı/karşı davalı vekili ve davalı/karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu 1138 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan iki katlı betonarme yapının birinci katının 3/4’ü ile ikinci katının tamamının müvekkilleri tarafından yaptırıldığını belirterek bu yapıların davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; davacıların beyanlarının doğru olmadığını, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan iki katlı betonarme yapı ile ilgili olarak söz konusu betonarme yapının 1 inci katının tarafların murisi Mustafa’ya dolayısı ile müvekkilinin doğrudan ve dolaylı emek ve bedenen katkısı, miras hissesi ve katkı payı alacağı dikkate alınarak 1/4’ünün ve 2 nci katının ise 3/4’ünün mülkiyetinin müvekkiline ait olduğunun tespiti ile asıl davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahalli bilirkişi ve tanık anlatımlarına göre, dava konusu taşınmaz üzerindeki yapının önceki haliyle bir kat olarak ortak muris Mustafa tarafından yapıldığı, 2 nci katının da yine aynı şekilde ortak muris tarafından yapılmış olduğu, tarafların esasen miras payları oranında muhdesat aidiyetini talep etmiş oldukları gerekçe ve kanaatiyle asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
1. Davacı-karşı davalı vekili istinaf dilekçesinde; 1 inci katın yapımında müvekkilleri ve vefat eden annelerinin katkısı olduğunu, 2 nci katın ise tamamen müvekkilleri tarafından yapıldığını ileri sürmüştür.

2. Davalı-karşı davacı vekili istinaf dilekçesinde; karşı davalıların 1 inci ve 2 nci katın yapımında hiçbir katkılarının bulunmadığını, 2 nci katın da karşı davacı tarafından yaptırıldığını, toplanan deliller ile iddialarının ispat edildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacılar ve karşı davacının dava konusu taşınmazda mevcut yapının yalnızca kendisinin emek ve gelirleri ile meydana getirildiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle istinaf taleplerinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Taraf vekilleri istinaf dilekçelerindeki başvuru nedenleriyle hükmü temyiz etmişlerdir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, muhdesatın aidiyeti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
Taşınmaz üzerindeki muhdesatın kim tarafından meydana getirildiğinin tespitine ilişkin davalarda mahkemece araştırılması gereken husus muhdesatın kim tarafından, hangi gelirlerle ve özellikle kimin adına ve hesabına yaptırıldığıdır.

3. Değerlendirme
1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.