YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/5315
KARAR NO : 2023/3543
KARAR TARİHİ : 03.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme ve kullanma
HÜKÜMLER : Beraat

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19.11.2019 tarihli 2019/2563 Esas, 2019/8109 Karar sayılı bozma ilamı üzerine Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli, 2020/143 Esas 2022/86 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından, 5271 sayılı Kaunun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyizi, sanık hakkında verilen beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sahte fatura düzenleme suçu yönünden suç tarihinin 07.07.2010 ve sahte fatura kullanma suçu yönünden suça konu faturaların KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle suç tarihinin 25.06.2010 tarihi olduğu belirlenmiştir.
2. Sanığın yargılama konusu 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma ve düzenleme eylemleri için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
3. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunda zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın sorgusunun yapıldığı 13.11.2012 tarihi olduğu ve bu tarihten hüküm tarihine kadar tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olması nedeniyle yargılamaya devamla beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuş; 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, 2010 takvim yılına sahte fatura kullanma suçunda ise 25.06.2010 olan suç tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu tespit edilmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli, 2020/143 Esas 2022/86 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.