YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/7558
KARAR NO : 2023/1240
KARAR TARİHİ : 13.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2015 tarihli ve 2015/94 Esas, 2015/553 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.06.2019 tarihli, 2015/424620 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Mahkemenin Kabulü
“Gerek sanık …’ın soruşturma başlatıldığı sıradaki kolluk görevlilerince tutulan tutanaklara da yansıyan tutum ve davranışları, aşamalarda çelişki içermeyen ve aksi ispat edilemeyen savunmaları, diğer sanık …’nın yapılan yargılama kapsamındaki samimi beyanları ile ele geçirilen tarihi eserlerin kendisine ait olduğuna dair kabulü, yine ele geçirilen tarihi eserlerin sanıklardan …’nın kullanımında olan ikamet bölümünden temin edilişi hususları ile sanık …’ın yaşı, sosyal statüsü, bilgi ve birikimi, ilkokul seviyesindeki eğitim düzeyi birlikte değerlendirildiğinde sanık …’ın üzerine atılı suç sabit olmadığından beraatine karar vermek gerekmiştir.”

2. Olay günü işleri nedeniyle çarşıya giden sanık …’ın, evine dönüp bahçe kapısını açtığı sırada bir şahsın duvardan atladığını görmesi üzerine kolluk kuvvetlerini arayarak evinde hırsızlık yapılmış olabileceği ihbarında bulunduğu, eve gelen polis memurlarınca yapılan kontrollerde alt kattaki evin iki odasında 381 adet eserin bulunduğu anlaşılmıştır.

3. Sanık … aşamalarda değişmeyen savunmalarında, suça konu eserlerin bulunduğu iki odanın olay tarihinden 2-3 ay öncesine kadar oğlu olan ve hakkında aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanık … tarafından kullanıldığını, ele geçirilen eserlerden haberinin bulunmadığını beyan etmiştir.

4. Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanık … da, sanık …’ın savunmasını destekler mahiyette beyanda bulunarak, dava konusu eserlerin kendisine ait olduğunu, antika eşyalara merakının bulunduğunu ancak kültür varlığı ticareti yapmadığını ifade etmiştir.

IV. GEREKÇE
1.Dava konusu eserlerin ele geçiriliş şekli, sanık savunması, dosyadaki tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2015 tarihli ve 2015/94 Esas, 2015/553 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.04.2023 tarihinde karar verildi.