YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/19791
KARAR NO : 2023/4107
KARAR TARİHİ : 09.05.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/270 E., 2015/445 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.12.2013 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. … (Kapatılan) 11. Sulh Ceza Mahkemesinin, 18.02.2014 tarihli ve 2014/13 Esas, 2014/162 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 03.03.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.
3. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, … 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2015 tarihli ve 2015/270 Esas, 2015/445 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun’un 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık, savunmasına rağmen ceza verildiğinden kararı temyiz ettiğini belirtmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihinde sanık … ve temyiz dışı diğer sanık …in bulundukları yerde üst aramalarını yapan polislerin suç unsuru bulamadıkları, sanıkların iki metre kadar yakınında yere atılmış esrar maddesi ve bonzai maddesi buldukları, sanık …’un duruşmadaki beyanında uyuşturucu maddenin kendilerine ait olmadığını ve hazırlık ifadesinde uyuşturucu maddenin kendilerine ait olmadığını beyan etmesine rağmen 1 ay kadar öncesine kadar uyuşturucu madde kullandığını ikrar ettiği, duruşmadaki beyanı inkara yönelik görüldüğünden olaydan kısa süre sonra alınan kaçamaklı ikrar niteliğindeki savunmasına itibar edilerek sanık …’un atılı uyuşturucu madde kullanmak suçunu işlemiş olduğunun kabul edildiği, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
22.10.2013 tarihli tutanak içeriğine göre, saat 02.15 sıralarında görevli ekibin GBT sorgusu için iki şahsın yanına gittikleri, aranmadıklarının anlaşıldığı, şahısların oturdukları yer el feneri marifetiyle kontrol edildiğinde iki metre uzaklıktaki mesafede duvar dibinde suça konu uyuşturucu maddelerin bulunduğu, sanık … ve hakkında beraat kararı verilen diğer temyiz dışı sanık …in ele geçen madde ile ilgilerinin olmadığını savunarak suçlamayı kabul etmedikleri, kovuşturma aşamasında dinlenilen tutanak mümzilerinin de sanıkların attıklarını görmediklerini beyan ettiği anlaşılmakla; kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmeyen, olayı müteakip kamu davası açılmadan önce uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanmayan, alınan savunmalarında ele geçen madde ile ilgisi bulunmadığını söyleyerek suçlamaları kabul etmeyen sanığın, daha önce kullandığını söylediği maddelerin ele geçmemesi nedeniyle, niteliklerinin belirlenmesi mümkün olmadığından, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğine dair sanığın soyut beyanı dışında ele geçen uyuşturucu madde ile ilgisi bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2015 tarihli ve 2015/270 Esas, 2015/445 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.05.2023 tarihinde karar verildi.