YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11473
KARAR NO : 2023/2262
KARAR TARİHİ : 26.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2020 tarihli ve 2019/1459 Esas, 2020/522 Karar sayılı kararı ile;
Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci
fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
2. Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2020 tarihli ve 2019/1459 Esas, 2020/522 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.02.2021 tarihli ve 2021/4185 Esas, 2021/2548 Karar sayılı kararı ile; basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması, takdirî indirim nedeniyle indirim yapılırken indirim oranının ve sonuç cezanın hatalı belirlendiği gerekçeleriyle bozulmasına,
Karar verilmiştir.
3. Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2021/532 Esas, 2021/723 Karar sayılı kararı ile;
Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin (son) fıkrası uyarınca 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri basit yargılama usulünün uygulanması gerektiğine, ceza zamanaşımı süresinin dolduğuna, suçun işlenmediğine, haksız tahrikin derecesine, 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin altıncı fıkrasının uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanık ile katılanın olay tarihinde resmi nikahlı evli oldukları, olay tarihinde sanığın katılan ile kıskançlık nedeniyle tartıştıkları, sanığın katılana bir tatsızlık yaşamak istemediğini söylediği ve çıkmak istediği halde, katılanın kapıyı tuttuğu, kapıya yöneldiğinde ise katılanın arkasından tutup çektiği ve üzerindeki kıyafetin yırtılmasına neden olduğu, bunun üzerine sanığın katılana tokat atmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek düzeyde yaraladığı anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, Yasada öngörülen zamanaşımı süresinin henüz dolmadığı, mahkemenin basit yargılama
usulünün uygulanmamasına yönelen takdirinde isabetsizlik bulunmadığı, sanığın daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti nedeniyle hakkında cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2021/532 Esas, 2021/723 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.04.2023 tarihinde karar verildi.