YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2170
KARAR NO : 2023/2734
KARAR TARİHİ : 02.05.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 13.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.
2. İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.05.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında iddia edilen eylemlerin 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen suçları oluşturacağından bahisle Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.
3. İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında sahte banka veya kredi kartı kullanma suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay 15 gün hapis ve 5.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 16.05.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
5.3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca; ”Sanık mahkemeye vermiş olduğu 15/12/ 2020 tarihli dilekçesi ile kararın onaylanmasını talep ettiği ve temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşldığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİ,” görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebebi; ceza miktarı, takdiri indirim yapılmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre,
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;
1. Dava konusu olay, sanığın katılan adına … A.Ş.’ye başvurarak sahte olarak düzenlettirdiği kredi kartını birden fazla kez kullanarak yarar sağladığı iddiasına ilişkindir.
2. Katılanın adına 20.04.2014 tarihinde internet kanalı üzerinden kredi kartı başvurusunda bulunulduğu … A.Ş. tarafından bildirilmiştir.
3. Sahte olarak düzenlenen 5324 **** **** 0752 nolu kredi kartı ile 05.05.2014-02.062014 tarihleri arasında farklı işyerlerinden ve ATM’lerden 18 adet işlem yapıldığı bildirilmiştir.
4. 13.12.2016 tarihi itibariyle 5324 **** **** 0752 nolu kredi kartının 3.162,58 TL borcu olduğu bildirilmiştir
5. 10.02.2015 tarihli bilirkişi raporunda, Katılan adına 05.05.2014 tarihinde tanzim edilmiş … bireysel bankacılık hizmetleri sözleşmesindeki katılan adına atılı imza ile sanığın imzaları arasında grafolojik açıdan benzerlik bulunduğu ve söz konusu imzanın katılanın eli ürünü olmadığı bildirilmiştir.
6. Sanık savunmasında; katılan adına çıkardığı sahte kredi kartı ile harcamalar yaptığını beyan ederek suçlamayı kabul etmiştir.
7. Sanık hakkında yüzüne karşı verilen mütalaada 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uygulanması talep edildiği belirlenmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış ve istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanık müdafii tarafından hükmün 05.06.2018 tarihinde temyiz etmesinden sonra, sanığın 15.12.2020 tarihli dilekçesi ile sadece cezasının onanmasını istediği, kanun yolundan vazgeçtiğine dair bir talebinin olmadığı, sanığın gerçek anlamda kanun yolundan feragat etmediği anlaşılmakla; tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
2. Sanık Müdafiinin Ceza Miktarına İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden
Atılı suç nedeni ile cezaya hükmedilirken, 5237 sayılı Kanunun 3 üncü ve 61 inci maddesi dikkate alınarak, olayın işleniş biçimi ve gelişimi göz önünde bulundurulmak suretiyle temel cezanın belirlendiği anlaşılmakla, mahkemenin uygulamasında bir hukuka aykırılık belirlenmemiştir.
3. Sanık Müdafiinin Takdiri İndirimin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden
Suç işleme eğilimi, kişilik özellikleri ve geçmişteki olumsuz kişiliği gözetilerek sanık hakkında takdiri indirim hükmünün uygulanmamasına yönelik mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden bu yönde mahkemenin uygulamasında bir hukuka aykırılık belirlenmemiştir
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 16.05.2018 tarihli ve 2018/705 Esas, 2018/1159 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2023 tarihinde karar verildi.