YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/144
KARAR NO : 2023/3555
KARAR TARİHİ : 25.04.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. … 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 29.11.2010 tarihli ve 2010/247 Esas, 2010/381 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 ve 52 nci maddesi uyarınca 4.000,00 TL adli para cezasına ve 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir.
B. … 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 29.11.2010 tarihli ve 2010/247 Esas, 2010/381 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 03.06.2016 tarihli 2015/7484 Esas, 2016/4203 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bozma kararı verilmiştir.
C. Bozma sonrası yapılan yargılama ile … 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2016/347 Esas, 2017/33 Karar sayılı kararı ile 6545 sayılı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca takdir edilen 6 ay 20 gün hapis cezasına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.
D. Sanığın 12.09.2019 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeni ile Hendek 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22.09.2020 tarihli, 2019/999 Esas, 2020/913 Karar sayılı kararının ihbarı edilerek yapılan yargılamada … 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2021/8 Esas, 2021/88 Karar sayılı kararı ile 6545 sayılı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca takdir edilen 6 ay 20 gün hapis cezasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafii temyiz sebepleri; beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03.02.2017 tarihinden deneme süresinde içindeki suçun işlendiği 12.09.2019 tarihine kadar geçen durma süresi de eklendikten sonra, suçun işlendiği 23.02.2010 tarihinden inceleme tarihine kadar, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı
maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile ikinci fıkrası ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında 15-18 yaş arasındaki çocuklar için öngörülen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının süresinin dolduğu anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2021/8 Esas, 2021/88 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz talebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.04.2023 tarihinde karar verildi.