YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/1812
KARAR NO : 2023/2141
KARAR TARİHİ : 11.04.2023
İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen esastan ret kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü :
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2018 tarihli ve 2017/167 Esas, 2018/235 sayılı Kararıyla sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.
2. …Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 09.04.2019 tarihli ve 2018/2031 Esas ve 2019/656 sayılı Kararıyla sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 12.12.2021 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; delil durumuna göre sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan hüküm kurulması gerektiğine ve Bölge Adliye Mahkemesinin hüküm kısmında başka bir sanık ismine yer verilmiş olmasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın ifadelerinde özetle hakkındaki suçlamaları kabul etmediğini beyan ettiği,
Tanık Y.B.’ye yaptırılan fotoğraf teşhisine ilişkin 11.05.2017 tarihli teşhis tutanaklarına göre, tanık tarafından sanığın teşhis edildiği ve tanığın sanıkla Kırklareli’nde aynı cemaat evinde kaldıklarını, sanığın cemaat evinin sorumlusu olduğunu, evi ilk sanığın kurduğunu beyan ettiği, evin cemaat evi olduğunu ilk başta kendisine söylemediğini, Kırklareli Vize Ceza İnfaz Kurumunda çalıştıklarını, sanığın abilerinden birinin Kırklareli İlinde ismini bilmediği özel okul veya dershanede öğretmen olduğunu beyan ettiği,
Tanık Y.B.’ye kollukta alınan ifadesinde, Kırklareli Vize İlçesinde göreve başladığında kalacak yer araştırdığını, bu arada sanığın ikamet ettiği evde kaldığını, kalacak yerlerin pahalı olması nedeniyle sanığın evinde kalmak istediğini, sanığın da bunu kabul ettiğini, evin salonunda 6 adet aynı renkte çekyat olduğunu, bunun nedenini sanığa sorduğunda, sanığın bu evin cemaat evi olduğunu söylediğini, evde B.K., K.Y., M.İ.Ş. ve K.Y. isimli ceza infaz kurumunda çalışan kişilerle birlikte kaldığını, bu eve mobilya esnafı, öğretmen ve zabıt katibi olan kişilerin gelerek sohbet düzenlediğini, bu kişilerin gelmeden önce sanığı aradıklarını, evin bulunduğu apartmanda öğrenci evi olduğunu, bu evde öğrenci olmayan ve herhangi bir yerde çalışmayan öğrenci evinin sorumlusu olduğunu düşündüğü V. ve V.Ç. isimli kişi ile sanığın vasıtası ile tanıştığını, hastalığı nedeniyle adak ve ayrıca kurban kestiği halde bu şahıs ile sanığın kendisinden kurban parası istediklerini, parayı vermeyince evden çıkmasını istediklerini, lojman mürcaatında bulunduğunu, lojmana yerleştiğini, 2011 yılı nisan ayından 2012 yılı temmuz ayına kadar bu evde kaldığını, evin sorumlusunun … olduğunu beyan ettiği,
Sanığın Kırklareli Vize İlçesinde Ceza İnfaz Kurumunda çalışanların kaldığı FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne ait evin sorumlusu olduğu, bu evde sohbet toplantılarının düzenlendiği ve tanıktan kurban parası adı altında para istenildiği hususları hep birlikte değerlendirildiğinde, sanığın örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğu ve FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile süreklilik, yoğunluk ve çeşitlilik arz eden organik bağının bulunduğu sanığın eylemlerinin bir bütün halinde 3713 sayılı TMK’nın 7/1 inci maddesinin yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nın 314/2 nci maddesinde düzenlenen silahlı terör örgütü üyesi olma suçunu oluşturduğu anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Tanık Y.B.’nin etkin pişmanlık kapsamında kolluğa 11.05.2017 tarihinde verdiği ifadesinde; 2011 Nisan ayından 2012 Eylül ayına kadar sanıkla Kırklareli’nde aynı örgüt evinde kaldıklarını, sanığın evin sorumlusu olduğunu ve evi ilk kuran şahıs olduğunu, kendisinden kurban parası istediğini beyan ve teşhis etmiştir.
Tanık K.Y. İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/351 Esas sayılı dosyasında verdiği ifadesinde, sanık ve tanık Y. ile aynı evde kaldıklarını, evin örgüt evi olmadığını, herhangi bir örgüt sohbeti yapılmadığını beyan etmiştir.
Sanık hakkında müsnet suçu işlediği hususunda tanık Y. beyanı dışında delil bulunmaması, bu beyanda geçen eylemlerinde 17-25 Aralık 2013 öncesine ait olması, sanığın dosyaya yansıyan belgeler ve bilgiler ışığı altında evveliyatında örgütün terör örgütü olabileceğini bilecek durumda olmaması nedenleriyle, müsnet suçtan sanığın beraatine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Sanık … hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kamu davasının açılıp İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen mahkumiyet kararının Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşma açılarak kaldırılıp beraat kararı verilmiş ise de, hükümde karışıklığa yol açacak şekilde gerek hüküm duruşması tutanağında gerek gerekçeli kararda sanık … yerine “Sanık M.U. hakkında her ne kadar terör örgütü üyeliği suçunu işlediğinden bahisle, 3713 sayılı Yasa’nın 7 nci maddesi yollaması ile 5237 sayılı TCK’nın 314/2, 53/1, 54, 58/9, 63 ve 3713 sayılı Kanunun 5/1 inci maddeleri gereğince cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de, sanığın üzerine atılı suçu işlediği yönünde mahkumiyetini gerektirir,her türlü şüpheden arındırılmış,kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, CMK’nın 223/2-e maddesi gereğice beraatine” karar verilmesi suretiyle hükümde çelişkiye düşülmesi,
2.Tanık Y.B.’nin ifadesinde isimleri geçen K.Y., K. Yüzbaşı, M.İ.Ş. ve C.Ç.’nin duruşmada tanık sıfatıyla etraflıca beyanlarının alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması,
3.Sanığın örgütsel faaliyetleri ve konumunun kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, UYAP’ta bulunan örgütlü suçlar bilgi havuzunda sanık hakkında başkaca bir beyan yahut delil bulunup bulunmadığının araştırılması, elde edilecek tüm bu delillerin 5271 sayılı Kanun’un 217 nci maddesi uyarınca sanık ve müdafiine okunması, gerekirse beyanda bulunan şahısların duruşmada tanık sıfatıyla beyanlarının alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi lüzumu bozmayı gerektirmiştir,
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 09.04.2019 tarihli ve 2018/2031 Esas ve 2019/656 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.04.2023 tarihinde karar verildi.
… … … … …