YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/4508
KARAR NO : 2007/1824
KARAR TARİHİ : 13.02.2007

Davacı … Vs. ile davalı … Vs. aralarındaki istihkak davası hakkında Tarsus İcra Mahkemesinden verilen 13.12.2005 gün ve 171-438 sayılı hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa’nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.
İİK’na 4949 sayılı Yasa’nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.00 –YTL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.
2004 yılında bu parasal sınır 2.570.000.000 TL. (2.570 YTL.) olarak uygulanmıştır. Öte yandan 28.11.2004 gün ve 25654 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2005 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 11,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2005 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.850.00 YTL.’sini geçmesi gerekir.
Somut olayda, temyiz konusu dava değeri Tarsus İcra Mahkemesinin 2004/171 Esas sayılı dava dosyası için hacizli malın değeli 990.00.-YTL. birleşen Tarsus İcra Mahkemesinin 2004/172 Esas sayılı dosyasında dava değeri 1000.00.-YTL., Tarsus İcra Mahkemesinin 2004/174 E. sayılı dosyasında ise dava değeri 1.200.00 YTL’dir.
Bu durumda hüküm birleşen her bir dava için kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, İİK’nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 13.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.