Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2020/14672 E. 2023/2723 K. 02.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/14672
KARAR NO : 2023/2723
KARAR TARİHİ : 02.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama, dolandırıcılık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 12.03.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve dolandırıcılık suçlarından dava açılmıştır.
2. Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2015/182 Esas, 2015/615 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar
sağlama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 3 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık, herhangi bir temyiz nedeni belirtmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, marketten alışveriş yapıp evine dönen mağdurun kısa bir süre sonra kapısını çalan sanığın market çalışanı olduğunu, kasiyerin karttan fazla para çektiğini, iade için karta ihtiyaç duyulduğunu söyleyerek 68 yaşında bulunan şikayetçiyi kandırarak Denizbank kartını aldığı ve gittiği, şahsın geri gelmemesi üzerine markete giden ve gerçeği anlayan şikayetçinin başvuruda bulunduğu, sanığın böylece başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. 19.02.2015 tarihli canlı teşhis tutanağında, müşteki …’ın sanık …’i kesin ve net olarak teşhis ettiği imza altına alınmıştır.
3. Denizbank 21.04.2015 tarihli yazı cevabında, müşteki …’a ait 5298********8133 no.lu kredi kartı ile 11.01.2015 tarihinde yapılan işlemlere ait kredi kartı ekstresi ekte gönderilerek, 11.01.2015 günü saat 12.31’de 500,00 TL Akbank ATM, 12.30’da 800,00 TL Akbank ATM, 12.29’da 600,00 TL ING BANK ATM’den, 12.28’de 900,00 TL Yapıkredi ATM’den nakit çekimi işlemleeri yapıldığını, kamera görüntülerinin ilgili bankadan temin edilmesi gerektiği, kredi kartına ait kopyalama tespiti olmadığı, tarafa ulaşan herhangi bir harcama itirazı bulunmadığı, dolandırıcılık işlemine ilişkin banka adına konuya ilişkin yapılmış herhangi bir şikayet işlemi tespit edilmediği bildirilmiştir.
4. 20.02.2015 tarihli teslim ve tesellüm tutanağı ile, sanığın rızası ile şikayetçiye ödenmek üzere polis memuruna teslim edilen 1.100,00 TL para olayın müştekisi …’a tam ve sağlam olarak teslim edildiği imza latına alınmıştır.
5. Akbank T.A. Genel Müdürlüğü 18.02.2015 tarihli yazı cevabında 5298********8133 no.lu kredi kartı ile Haznedar … Caddesi ATM’sinden 11.01.2015 günü saat 12.30’da 800,00 TL ve saat 12.31’de 500,00TL para çekme işlemi gerçekleştiği bildirilmiş, bahse konu para çekme işlemlerinin yapıldığı ATM kamera kaydı yazı ekinde gönerilmiştir.
6. 04.03.2015 tarihli CD çözümleme tutanağında, Akbank ATM kamera görüntülerinde kamera saatine göre 12.20.55’de kafasında bere olan, kapşonlu yeşil montlu şahsın para çekimi yaptığı, 12.21.48’de ise ikinci para çekme işlemi yaptığı, 12.21.56’da yüzü görünmeyecek şekilde görüntüden çıktığı tespit edilmiştir.
7. Sanık, iddianamede anlatılan olayların doğu olduğu, atılı suçu işlediğini, paranın bir kısmını ödediğini, kalan kısmını süre istemesine rağmen ödeyemediğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanık hakkında Dolandırıcılık suçundan kurulan hüküm yönünden;
1. Sanığın katılanı hileli davranışlarla aldatıp şifresini öğrendiği ve kredi kartını alarak ATM’den para çektiği, katılanın zararına, kendisine ise yarar sağladığı olayda eylemin aynı zamanda dolandırıcılık
suçunu oluşturduğu nitekim bu suçtan ayrıca dava açıldığı anlaşılmakla Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
2. Sanığın kartı aldıktan hemen sonra en yakın ATM’den işlem gerçekleştirmesi karşısında her iki suçun birlikte işlendiği, uzlaşmaya tabi olmadığı kabul edilerek esastan yapılan incelemede, olay ve olgularda belirtilen hususlar ile sanığın, kendisini market çalışanı olarak tanıtıp mağdurun kısa süre önce marketten alışveriş yaptığı kredi kartından kasiyerin fazla para çektiğini, para üstünü iade etmek üzere şifresini istediği kredi kartını aldığı anlaşılmakla; mahkeme kararında, atılı suçun sübutu ve suç niteliğinin kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hüküm yönünden;
1. Sanığın dolandırıcılık suretiyle ele geçirdiği kredi kartını peş peşe 4 kez kullanmak suretiyle kendisine yarar sağladığı anlaşılmakla suçun sübutu ve nitelendirmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
2. Yapılan yargılamaya göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak; sanık hakkında kurulan hükümler, 20.02.2015 tarihli teslim ve tesellüm tutanağı ile zararının bir kısmı olan 1.100 TL’nin müştekiye ödenmiş olması karşısında; müşteki beyanına başvurularak kısmi ödeme nedeniyle rızasının bulunup bulunmadığı hususu sorularak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 168 inci maddesine göre etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümler kurulması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün A ve B paragraflarında açıklanan nedenlerle, Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2015/182 Esas, 2015/615 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2023 tarihinde karar verildi.