YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/19982
KARAR NO : 2023/4226
KARAR TARİHİ : 10.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 02.06.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. İstanbul 52. Asliye Ceza Mahkemesi, 14.05.2015 tarihli ve 2015/125 Esas, 2015/202 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş, karara itiraz edilerek, merciince itirazın reddine karar verilmesi ile 15.07.2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya denetimli serbestlik müdürlüğüne gönderilmiştir.
3. Sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 52. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/492 Esas, 2016/54 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu işlediği iddiasıyla cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ve sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestli kararı verilmiş ve dosyanın kesinleşmesi akabinde İnfaz Savcılığına gönderilmiş, tedaviye riayet edilmemesi nedeniyle dosya mahkememizce yeniden ele alınmış ise de; somut olayda alınmış bir adli arama kararı bulunmadığı 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dokuzuncu fıkrasında belirtilen yargılama yapılmasını gerektirmeyen derhal beraat kararı verilmesini gerektiren hallerde olduğundan, sanığa atılı eylemin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin temyiz dilekçesi kapsamına göre, vekalet ücreti ile sınırlı olarak inceleme yapılmıştır. 1136 sayılı Kanun’un 168 inci ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 52. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/492 Esas, 2016/54 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322’nci maddesi gereği hükmün;

Hüküm fıkrasının ikinci paragrafından sonra gelmek üzere “Sanığın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre 1.800,00 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.05.2023 tarihinde karar verildi.