YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14657
KARAR NO : 2023/2572
KARAR TARİHİ : 03.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Terme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/1050 Esas, 2016/355 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin
üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 4 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine,
2. Hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 03.06.2020 tarihli ve 2020/3146 Esas, 2020/5686 Karar sayılı kararı ile “mağdurun kati raporunun aldırılması, en ağır mahkûmiyet içeren ilam yerine birden fazla ilâmın tekerrüre esas olarak gösterilmesi, elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçuna ilişkin en ağır hükümlülüğü içeren ilâmla ilgili kanun değişikliği yapıldığı, bu hususun değerlendirilmesi” gerektiği belirtilerek bozulmasına,
3. Terme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2021 tarihli ve 2020/366 Esas, 2021/549 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 4 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi; sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğine,
2. Sanığın temyiz sebebi, eşiyle barıştıklarından bahisle cezanın kaldırılması talebine,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde eve geç gelen sanık ile eşi İncilay arasında bu husustan ve evde alkol şişeleri ile kadın saçı bulunmasından dolayı tartışma çıktığı, sanığın eşini burun kemiğinde (1.) derece kırık meydana gelecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık savunmaları, suçtan zarar gören anlatımları, adli raporlar, nüfus kayıt örneği, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.
3. Hukukî süreç başlığı altında (2) numarada gösterilen bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, suçun işleniş şekli, kastın yoğunluğu dikkate alınarak takdir edilen ceza miktarı ile takibi şikayete bağlı olmayan eşe karşı kasten yaralama suçundan sanığın cezalandırılmasına ilişkin mahkemenin takdir ve değerlendirmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısı ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Terme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2021 tarihli ve 2020/366 Esas, 2021/549 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.05.2023 tarihinde karar verildi.