YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1813
KARAR NO : 2023/2727
KARAR TARİHİ : 02.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İftira
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun’un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca sanık hakkında iftira suçundan dava açılmıştır.
2. Aydın 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli ve 2015/480Esas, 2016/991 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Kanun’un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci ve birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, eksik araştırma yapıldığı ve benzerine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, ceza infaz kurumunda bulunan sanığın koğuşta uyuşturucu kullanılacağı yönünde ihbarı üzerine görevlilerce yapılan aramada suç unsuruna rastlanmadığı, koğuşta kalan müştekilerin kendilerine iftira edildiği yönünde şikayetçi oldukları, sanığın iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Sanık Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben tarih içermeyen iki ayrı dilekçe ile …, …, …, …, …, …, … isimli hükümlüler gardiyan ve müdürler aracılığıyla birçok mahkum yakınlarıyla mahkumların paralarına el koydukları ve koğuşta esrar içildiği yönünde beyanda bulunmuştur
3. 01.01.2015 tarihli kısmı arama tutanağında, hükümlülerin firar etmelerini önlemek ve güvenliği sağlamak maksadıyla 31.12.2014 ve 01.01.2015 tarihinde saat 01.15 ile 02.10 arası kurum müdürü, jandarma bölük komutanı, yeteri kadar rütbeli, kurum 2.müdürü ile yeteri kadar infaz koruma baş memur ve memurları ile birlikte uyuşturucu köpeği ile kısmi arama yapmak için girildiği, hükümlü ve tutuklular tek tek koğuşlarından alınarak üst aramaları elle ve dedektör ile yapılarak, koğuşların bahçeleri, günlük çöplerini biriktirdikleri çöp kovaları, dolapları, yatakhane, yatakları, yemekhane bölümlerinde kontrol ve arama yapıldığı, herhangi bir uyuşturucu maddesine, delici, kesici, dürtücü, parlayıcı, patlayıcı, maddelere ve emarelere rastlanılmadığı, üzerlerinde bulundurmaları gereken eşyalardan fazla bir eşyalarının olmadığı, yaşamın normal olduğu anormal bir durum olmadığı infaz koruma baş memuru …’in katılımı ile imza altına alınmıştır.
4. Aydın E Tipi Kapalı Ve Açık Ceza İnfaz Kurumu, alınan sanık ifadeleri hükümlülerin uyuşturucu madde kullandıklarına dair herhangi bir belge delil ve ifadeye rastlanmadığı, yapılan kısmi aramada herhangi bir bilgi ve belgeye rastlanmadığı ve yapılan ihbarın asılsız olduğu hükümlüler hakkında 07.01.2015 tarihinde disiplin cezası verilmesine yer olmadığına, Aydın E Tipi Kapalı Ve Açık Ceza İnfaz Kurumu müdürlüğü disiplin kurulu başkanlığı 12.01.2015 tarihli karar ile ceza verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.
IV. GEREKÇE
İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.
Bu itibarla; olay ve olgularda belirtilen hususlar ile sanığın ihbarı üzerine uyuşturucu içildiğine dair kan ve idrar tahlili yapılmaması, mahkeme huzurunda dinlenen tanık Tolga’nın sanığın bu husustaki ihbarını doğrular anlatımı dikkate alındığında sanığın iddialarının aynı koğuşta birlikte kaldığı müşteki ve katılanlar tarafından uyuşturucu madde kullanıldığı ve ceza infaz kurumunda usulsüz bazı işlemlerin yapıldığı yönünde maddi vakıalara dayandığı, eyleminin, suç işlemediğini bildiği kimselere suç isnadı
biçiminde olmayıp, Anayasanın 74. maddesinde düzenlenen anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu anlaşılmakla, yasal unsurları itibariyle oluşmayan suçtan beraat yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Aydın 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli ve 2015/480 Esas, 2016/991 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2023 tarihinde karar verildi.