YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/3870
KARAR NO : 2023/2780
KARAR TARİHİ : 03.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 28.05.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.
2. Adana 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası 62, 53 ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Adana 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.04.2021 tarihli kararı ile ”…basit yargılama usulünün Mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması gerekliliği …” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Adana 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilmekle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirleri İnfaz Hakkındaki Kanunun(5275 sayılı Kanun) 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
5. Adana 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.11.2021 tarihli kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine Mahkemece 10.05.2022 tarihli kararıyla sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5275 sayılı Kanun’un 97 nci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; bakmakla yükümlü olduğu çocukları ve hasta annesi olduğundan cezaevine geç teslim olduğuna ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, Adana Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, 02.05.2014 – 09.05.2014 tarihlerinde 7 günlük özel izne ayrıldığı, 09.05.2014 tarihinde dönmesi gerekirken dönmediği, 48 saatlik yasal süre içerisinde de teslim olmayarak firari olduğu iddiasına ilişkindir.
2. Sanığın cezaevinden firar ettiğine ilişkin 11.05.2014 tarihli tutanak dosyada mevcuttur.
3. 30.09.2015 tarihli tutanakta sanığın ekiplerce yakalandığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydının bulunması ve mahkemece tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmaması nedenleriyle hakkında 5237 sayılı Kanun’un 50 nci ve 51 inci maddelerinin, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla lehe hükümlerin uygulanması talebine yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

2. Sanığın özel izin süresinin bitiminde teslim olmayarak firar ettiğine ilişkin tutanak, sanığın kabulü ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirilerek; sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 25. Asliye Ceza Mahkemesinin,10.05.2022 tarihli kararında sanık tarafından ileri sürülen ve somut bir nedene dayanmayan temyiz itirazı ile dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.05.2023 tarihinde karar verildi.