YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6486
KARAR NO : 2023/2818
KARAR TARİHİ : 04.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Çocukları ve kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma
HÜKÜMLER : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanıklar hakkında, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2015 tarihli iddianamesi ile çocukları ve kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 229 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemi ile dava açılmıştır.
2. Adana 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında çocukları ve kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma suçundan, 5271 Sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, eksik inceleme yapıldığı ve sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Adana Emniyeti Çocuk Şube Müdürlüğü ekipleri tarafından 27.04.2015 tarihinde hazırlanan tutanak ile, 2004 doğumlu …’ın Meydan Mahallesi Havaalanı kavşağında dilendiği tespit edilmiştir.
2. Suç tarihinde 11 yaşında olan …, okul harçlığı çıkarmak için ışıklarda duran araçlara sakız sattığını, dilencilik yapmadığını, ailesinin kendisini çalışmaya zorlamadığını beyan etmiştir.
3. …’in anne babası olan, … ve … beyanlarında, çocuklarının okula gittiğini, sokaklarda gezerek satıcılık yaptığını bilmediklerini, onu buna zorlamadıklarını belirtmişlerdir.
4. Mahkemece …’a yaş küçüklüğü nedeniyle zorunlu vekil tayin edilmiş, talebi üzerine davaya katılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Mahkeme sanıklar hakkında atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyete yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı belirtilerek beraat kararı verilmiştir.
Yargılamanın ulaştığı safahat itibari ile mağduru on sekiz yaşını bitirmiş ve ifade tarihinde de şikayetçi olmadığını beyan etmiş olması nazara alındığında Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Mahkemenin mağdur vekilinin talebi yönünde mağdurun davaya katılmasına karar vermesinde bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamedeki görüşe iştirak olunmamıştır.
Olay ve olgular bölümünde belirtilen deliller ve tüm dosya kapsamına göre, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2015/520 Esas, 2015/932 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2023 tarihinde karar verildi.