YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/652
KARAR NO : 2023/17536
KARAR TARİHİ : 26.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. … Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 25.09.2014 tarihli ve 2014/7 Esas, 2014/54 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla birinci fıkrası ile 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
B. Yerel Mahkemenin yukarıda belirtilen kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay(Kapatılan) 18. Ceza Dairesi’nin 05.02.2018 tarihli ve 2016/3266 Esas, 2018/1084 Karar sayılı kararı ile ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin uygulanması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

C. … Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 14.06.2019 tarihli ve 2018/447 Esas, 2019/615 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla birinci fıkrası ile 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
D. Yerel Mahkemenin yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesi’nin 08.02.2021 tarihli ve 2020/5529 Esas, 2021/3276 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
E. … Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 11.11.2021 tarihli ve 2021/215 Esas, 2021/955 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla birinci fıkrası ile 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
F. Yerel Mahkemenin yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesi’nin 10.05.2022 tarihli ve 2022/1245 Esas, 2022/11899 Karar sayılı kararı ile duruşma davetiyesindeki meşruhat eksikliği sonucu sanığın savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
G. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla birinci fıkrası ile 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, bozmaya uyulduğunun belirtilmesine karşın duruşma gününe ilişkin gönderilen davetiyenin usulsüz olduğu ve bu suretle bozma kararına direnildiği, sanığın adil yargılanma ve hukuki dinlenilme haklarının ihlal edildiği, sanığın suç işleme kastının bulunmadığı, tarafların aralarındaki borç ilişkisi sebebiyle haksız tahrik altında suça konu mesajların gönderildiği ve alt sınırdan uzaklaşılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna vesaire ilişkindir
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, katılanın kullanımında bulunan telefona “Olan S. siz ne karılarınıza, nede bacılarına sahip çıkmıyorsunuz, belki ananıza sahip çıkarsınız, onunda a… koyayım,.. ulan p… … sizde namus mu var kansızlar.” biçiminde mesaj gönderdiği ve bu suretle hakaret suçunu işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanık ve müdafiinin usulüne uygun davetiyeler ile duruşmaya çağrılmalarına karşın gelmedikleri ve bozma kararının sanık lehine olduğunun anlaşılması karşısında sanığın adil yargılanma ve hukuki dinlenilme haklarının ihlal edilmediği belirlenmiştir.

Olay ve Olgular bölümünde anlatıldığı şekliyle sanığın üzerine atılı hakaret eylemini gerçekleştirdiği hususunun katılan anlatımı, mesaj içerik tutanakları ile sanığın ikrarı çerçevesinde sübut bulduğuna ve alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşılmıştır.
B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.04.2023 tarihinde karar verildi.