YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10517
KARAR NO : 2023/2721
KARAR TARİHİ : 02.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığının 11.02.2016 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.
2. Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2016 tarihli ve 2016/238 Esas, 2016/627 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz isteği; suçun sabit olduğuna, tanıkların yalan beyanda bulunduğuna, eksik inceleme üzerine karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın sözlü olarak katılana kiraladığı apart odanın kira borcunu ödememesi nedeniyle katılanın kaldığı odanın kilidini değiştirerek katılanın faydalanmasına engel olarak hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Marmaris İlçe Emniyet Müdürlüğü görevlilerince düzenlenen 18.01.2016 tarihli tutanak incelendiğinde katılan ile birlikte bahse konu odaya gidildiği, müştekideki mevcut anahtarın göbek kilidini açmadığı, görünüş itibariyle kapının kilit bölgesinin işlem gördüğü ve göbek kilidinin yeni takılmış olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanığın, 01.12.2014 tarihinden itibaren katılana iki yıllığına kiraladığı taşınmazın kira sözleşmesi devam ettiği halde kirayı alamadığından bahisle 16.01.2016 tarihinde kapı kilitlerini değiştirmek suretiyle kiracı olan katılanın faydalanmasına engel olduğu anlaşılmakla; sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçunun sübut bulduğu gözetilmeden, mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2016 tarihli ve 2016/238 Esas, 2016/627 Karar sayılı kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2023 tarihinde karar verildi.