Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/10916 E. 2023/2145 K. 24.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10916
KARAR NO : 2023/2145
KARAR TARİHİ : 24.04.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Aybastı Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2018 tarihli ve 2018/263 Esas, 2018/321 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesi birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 87 nci maddesi son fıkrası, 29

uncu maddesi birinci fıkrası, 62 nci maddesi birinci fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.03.2021 tarihli ve 2020/45 Esas, 2021/742 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet Savcısının aleyhe istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesi birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 87 nci maddesi son fıkrası, 29 uncu maddesi birinci fıkrası, 62 nci maddesi birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, haksız tahrik indiriminin yetersiz olduğuna, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığına zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Mağdurun un değirmeni işletmekte olduğu, sanığın olay öncesinde 60 çuval mısırının öğütülmesi konusunda mağdur ile çuval başı 5 TL üzerinden anlaşma yaptığı, 19.03.2014 tarihinde sanık ile mağdur arasında öğütülen mısırların ücreti konusunda anlaşmazlık çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında sanığın mağdurun gözüne yumrukla vurduğu, yere düşen mağdurun üzerine çıkıp yumrukla vurmaya devam ederek yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.

3. Mağdur soruşturma aşamasında alınan beyanında sanığın kendisini yaraladığını beyan etmiştir.

4. Mağdur hakkında tanzim olunan adli muayene raporlarında yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı, yaşamını tehlikeye sokmadığı, yüzde sabit iz niteliğinde bulunduğu anlaşılmıştır.

5. Olaya ilişkin bilgisi ve görgüsü bulunan tanık beyanlarının, olay yeri inceleme tutanağının, olay yeri basit krokisinin dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Kavgada ilk haksız saldırı konusunda mağdur ile sanığın karşılıklı olarak birbirlerini suçlayıcı tarzda beyanları, dinlenen tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre, kavgada ilk haksız saldırının kim tarafından gerçekleştirildiğinin kesin olarak belirlenememiş olması karşısında, sanık hakkında hükmolunan cezadan haksız tahrik nedeniyle asgari oranda indirim yapılması yerine hiç bir gerekçeye

yer verilmeksizin (3/4) oranında indirim yapılarak sanık hakkında eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. GEREKÇE
Sanığın haksız tahrikin derecesine, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığına ve zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;
“İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, yasal ve yeterli gerekçelerle takdiri indirimin uygulandığı sanığa yüklenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre suç tarihi ile inceleme tarihi arasında olağan ve olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.03.2021 tarihli ve 2020/45 Esas, 2021/742 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Aybastı Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2023 tarihinde karar verildi.