Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2023/690 E. 2023/2747 K. 03.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/690
KARAR NO : 2023/2747
KARAR TARİHİ : 03.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 09.08.2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında evi terk eden çocuğu, ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması için dava açılmıştır.

2. Samsun 6. Sulh Ceza Mahkemesinin, 12.06.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 5237 sayılı Kanun’un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.
3. Samsun 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 12.06.2011 tarihli kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 14.12.2015 tarihli kararı ile “…sanığın yaşı itibariyle rızası hukuken geçersiz olan mağdureyi yurtta kaldığını bildirdiği halde evinde tutması nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 109/1-3f, 43/1. maddeleri gereğince cezalandırılması yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde 5237 sayılı TCK’nın 234/3. maddesi uyarınca mahkûmiyetine hükmedilmesi,” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine, Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 110 uncu, 43 üncü ve 62 inci maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.
5. Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesi’nin 21.01.2021 tarihli kararı ile “…mağdurun soruşturma başlamadan evvel sanık tarafından kendiliğinden güvenli bir yerde serbest bırakılmadığı bu nedenle sanık hakkında TCK’nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi…” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
6. Bozma üzerine, Samsun 12. Ceza Mahkemesi’nin 13.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bende, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanığın temyiz isteği; suç işleme kastı olmadığına, atılı suçu işlemediğine ve dava zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkindir.
B. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği; hükmolunan ceza miktarının az olduğuna ve sanık hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, suç tarihinde 15 yaşından küçük olan ve rızası hukuken geçerli kabul edilmeyen mağdurun kalmakta olduğu yurttan değişik tarihlerde kaçarak, birinde 10 gün, diğerinde bir gün olmak üzere toplam 11 gün sanığın evinde cebir, şiddet veya tehdit olmaksızın kaldığı iddiasına ilişkindir.
2. Dosya kapsamında, mağdur beyanı, olay tarihlerine ilişkin tutanaklar, katılan kurumun şikayet dilekçeleri, mağdur hakkında alınan adli tıp raporu mevcuttur.

IV. GEREKÇE
1.Sanığın, mağduru kalmış olduğu yurttan kaçtığını bildiği halde yetkili makamlara haber vermeden yanında tuttuğu ve olay tarihinde mağdurun 15 yaşından küçük olduğundan rızasının hukuken geçerli sayılmayacağı anlaşılmakla verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2022 tarihli kararında sanık ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.05.2023 tarihinde karar verildi.