YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7106
KARAR NO : 2023/2797
KARAR TARİHİ : 04.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gülnar Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 23.12.2009 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 29 uncu maddesi, 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Gülnar Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2010 tarihli kararı ile sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı Kanun’un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına; tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 29 ncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, adli emanette kayıtlı eşyaların müsaderesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
3. Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 15.07.2010 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde Gülnar Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/78 E., 2015/305 K. sayılı dava dosyasına konu kasten yaralama suçunu işlediği gerekçesiyle mahkemesine ihbarda bulunulmuştur.
4. Gülnar Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanığın silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokmak suçlarından cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
2. Sanığın temyiz isteği, suç kastı bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve sair temyiz nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın olay günü babası olan mağdur ile tartışma yaşadığı ve av tüfeği ile babasına ait evin kapısına iki el, penceresine ise bir el ateş ettiği, kapı ve pencere camının zarar gördüğü iddiasına ilişkindir.
2. Dava dosyası içerisinde bulunan 11.10.2009 tarihli olay yeri tespit tutanağında, mağdur …’ın öz oğlu tarafından evine doğru av tüfeği ile ateş edildiğinden bahisle şikayetçi olması üzerine mağdurun evinde yapılan incelemede, evin giriş kapısında 16 adet delik ve av fişeği kurşun parçalarının olduğu, kapıya en az iki kez atış yapıldığı, yatak odası camının kırık olduğu, camın bir kısmında çeşitli çaplarda delikler olduğu, çevrede yapılan araştırmada, eve atış yapıldığı düşünülen yerde bir adet boş av tüfeği fişeğinin ele geçirildiği ve sanığın rızası ile av tüfeğinin teslim ettiği hususları tespit edilmiştir.
3. Sanık hakkında 23.12.2009 tarihinde, mala zarar verme suçunu babasına karşı işlemesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 167 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Tüm dava dosyası içeriği, sanığın ikrar içeren savunması, jandarma görevlileri tarafından tutulan tutanaklar birlikte değerlendirildiğinde, sanık ile mağdurun yan yana ikamet ettikleri ve elektriği ortak kullandıkları, olay günü mağdurun elektrik bağlantısını kesmesi nedeniyle sanığın sinirlendiği ve kendisine ait av tüfeğini alıp dışarı çıktığı, ”seni öldüreceğim” diyerek babasının dışarı çıkmasını istediği, mağdurun çıkmaması üzerine kapıya ve pencereye ateş ettiği anlaşılmaktadır.
Sanık kolluk aşamasında alınan savunmasında, babasına ait kapı ve pencereye ateş ettiğini ikrar etmiş ve bu eylemleri babasını korkutmak amacıyla yaptığını beyan etmiştir.
Sanık ile mağdur arasında yaşanan tartışma neticesinde sanığın seni öldüreceğim diye tehdit ettikten sonra mağdura ait kapı ve pencereye kasten silahla ateş etmesi şeklinde gerçekleştirdiği eylemleri 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan ”tehdit amacıyla …malvarlığına zarar verme suçlarının işlenmesi halinde, ayrıca bu suçlardan dolayı ceza verilir” hükmü de dikkate alındığında, silahla tehdit ve mala zarar verme suçlarını oluşturmaktadır.
Sanık hakkında mala zarar verme suçundan, bu suçun üstsoyun zararına işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 167 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği dikkate alınarak, sanığın ” seni öldüreceğim ” dedikten sonra silahla babasına ait eve birden fazla el ateş etmesi eyleminin bütün halinde silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilerek sadece silahla tehdit suçundan cezalandırılması gerektiği halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde iki ayrı suçtan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gülnar Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2023 tarihinde karar verildi.