Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2020/5695 E. 2023/2795 K. 04.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5695
KARAR NO : 2023/2795
KARAR TARİHİ : 04.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Savaştepe Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 25.02.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. Savaştepe Asliye Ceza Mahkemesinin 29.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, duruşma açılmadan beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğuna, aksi halde ise konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunun unsurlarının değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.
2. Üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanık ve müşteki dinlenmeden karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, ayrıca hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurları oluştuğundan ek savunma hakkı verilerek sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanığın Savaştepe Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından mağdura tahsis edilen evin bahçe giriş kapısını zincirle bağlayıp asma kilitle kilitleyerek ve ev ile bahçe duvarı arasında traktör kasası koyarak mağdurun hürriyetini kısıtladığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 193 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca fiilin suç oluşturmaması veya suçun yasal unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında, sanığın sorgu ve savunmasının sonuca etkili olduğu, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği gözetilmeksizin, duruşma açılıp sanığın usulüne uygun biçimde savunması alındıktan ve tüm deliller değerlendirildikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, yazılı şekilde duruşma açılmaksızın tensiben beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle Savaştepe Asliye Ceza Mahkemesinin 29.02.2016 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2023 tarihinde karar verildi.