YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/4673
KARAR NO : 2023/3833
KARAR TARİHİ : 02.05.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/160 E., 2022/324 Ek K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Temyiz isteminin süreden reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. … 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 14.10.2015 tarihli ve 2015/420 Esas, 2015/902 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
B. … 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 14.10.2015 tarihli ve 2015/420 Esas, 2015/902 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 11.01.2022 tarihli 2019/7951 Esas, 2022/221 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün karar tarihinde ceza infaz kurumunda olan sanığın ifadesi alınmayarak savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
C. Bozma sonrası yapılan yargılama ile … 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21.09.2022 tarihli ve 2022/160 Esas, 2022/324 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir. Karar sanığa tefhim edilmiştir.
D. Sanık 17.10.2022 tarihli dilekçesi ile dosyayı temyiz etmiştir. … 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17.10.2022 tarihli ve 2022/160 Esas, 2022/324 Ek Karar sayılı kararı ile sanığın 7 günlük temyiz süresinden sonra kararı temyiz ettiğinden temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri; 7 günlük temyiz süresinin kendisine anlatılmadığına ilişkindir.
III.GEREKÇE
Sanığa tefhim edilen hükümde kanun yolu ve süresinin açıkça belirtilmiş olması sebebiyle sanığın bu hususa ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Sanığa tefhim edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 17.10.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.”

şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17.10.2022 tarihli ve 2022/160 Esas, 2022/324 Ek Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.05.2023 tarihinde karar verildi.