Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/15579 E. 2023/2191 K. 25.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15579
KARAR NO : 2023/2191
KARAR TARİHİ : 25.04.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2018 tarihli ve 2018/120 Esas, 2018/502 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.09.2019 tarihli ve 2019/1494 Esas, 2019/1399 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 12.10.2021 tarihli ve 2021/8398 Esas, 2021/13271 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.01.2022 tarihli ve 2021/427 Esas, 2022/33 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; eksik incelemeye, meşru savunmaya, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık …’in suç tarihinden önce olayın meydana geldiği iş hanındaki iş yerinde bulunan makineleri maktulün kardeşine sattığı, aralarındaki pazarlık sonucunda anlaşılan fiyatın yarısının ödendiği, geri kalan borcun da daha sonra ödenmesi hususunda anlaşma sağlandığı, olay tarihinden bir hafta önce maktulün kardeşinin tutuklanması nedeniyle cezaevinde bulunduğu sırada alacaklı olan sanığın maktulün yanına giderek kardeşinin kendisine olan borcundan dolayı mağdur olduğunu ve alacağı parayla çocuklarının ihtiyacını gidereceğini söylediği, bunun üzerine maktulün ona hitaben “çocuklarından bana ne, kardeşim sana borçlu” demesi üzerine aralarında çıkan, tartışma sırasında sanığın ruhsatsız tabancasıyla maktule ateş ettiği anlaşılmıştır.

2. İstanbul Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Morg İhtisas Dairesinin 07.08.2017 tarihli raporunda belirtildiği üzere maktulün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı iç organ ve büyük damar yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu öldüğü, kişinin vücudunda kolun uygun pozisyonu ile tek atışla husulü mümkün iki adet ateşli silah mermi çekirdeği yarası tespit edilmiş olduğu, haricen üç numarada tanımlanan yerden giren mermi çekirdeğinin oluşturduğu yaralanmanın tek başına ölümü meydana getirir nitelikte olduğu, diğer yaralanmanın tek başına ölümü meydana getirir nitelikte olmadığı, ateşli silah mermi çekirdeği giriş yarası cilt ve cilt altı bulgularına göre; atışın bitişik atış mesafesi dışından yapılmış olduğu anlaşılmıştır.

3. Maktulün işyerinin alt katında bulunan işyerinde bir adet ve olay yerinde merdivenlerden inişte basamaklar üzerinde dört adet boş kovanın bulunduğu anlaşılmıştır.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanık müdafiinin eksik incelemeye, meşru savunmaya, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen tmyiz sebepleri yönünden;
“İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya kapsamında maktulden sanığa yönelen haksız bir saldırı, söz ya da davranış saptanmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.01.2022 tarihli ve 2021/427 Esas, 2022/33 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.