YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/376
KARAR NO : 2023/1857
KARAR TARİHİ : 30.03.2023
Taraflar arasındaki ölünceye kadar bakım sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı asıl dava dilekçesinde; …. Köyü, 121 ada 26 parsel, 117 ada 52 parsel, 117 ada 54 parsel, 117 ada 61 parsel, 120 ada 24 parsel, 120 ada 25 parsel, 121 ada 13 parsel ve 176 parsel sayılı taşınmazları, oğlu olan davalıya 18/07/2013 gün ve 2495 yevmiye sayılı işlemle ölünceye kadar kendisine bakması karşılığında temlik ettiğini, davalının 1-2 ay kadar bu yükümlülüğünü yerine getirdiğini fakat sonrasında bakım ihtiyacı artmasına rağmen edimini yerine getirmediğini, hatta temlik aldığı taşınmazları teminat olarak kullanıp kredi çektiğini ileri sürerek ölünceye kadar bakım akdinde bakım yükümlülüğünün yerine getirilmediği sebebine dayalı olarak taşınmazların tapu kayıtlarının iptalini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı süresinde cevap sunmamış, 06.09.2019 tarihli duruşmada, öğretmen olarak görev yaptığını, … il merkezine tayini çıktığını ayrıca hayvan besiciliği yaptığını, hayvanların telef olması nedeni ile zarar ettiğini, oğlunun kanser rahatsızlığına yakalandığını, tüm bu sebeplerle bakım yükümlülüğünü yerine getiremediğini beyan etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taşınmazlar üzerindeki haciz şerhleri ve ölünceye kadar bakma sözleşmesinden sonra dahi bakım yükümlüsü ile bakım alacaklısının aynı çatı altında yaşamamış olmaları nedeni ile temlikteki gerçek amacın ölünceye kadar bakıma yönelik olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
Davacı, davalının beyanlarından ve dosya kapsamındaki delillerden, bakım yükümlüğünün yerine getirilmediğinin anlaşıldığını, bu nedenle davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.
C. Gerekçe ve Sonuç
1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazlardan 120 ada 25 parsel sayılı taşınmazın davacı tarafından davalıya ölünceye kadar bakım akdi ile temlik edilmediği, davacı tarafından Kırgözoğlu Tarım, Mak. İml. Hayv. San. Tic. Ltd. Şti’ne satış sureti ile temlik edildiği ve dava tarihi itibarı ile de bu tüzel kişilik adına kayıtlı olduğu,
2. Dava konusu taşınmazlardan 176 parsel, 117 ada 52 parsel, 117 ada 54 parsel, 117 ada 61 parsel, 120 ada 24 parsel ve 121 ada 13 parsel sayılı taşınmazların davacı tarafından davalıya ölünceye kadar bakım akdi ile temlik edilmesinden sonra davalının Kırgözoğlu Tarım, Mak. İml. Hayv. San. Tic. Ltd. Şti’ne satış sureti ile temlik ettiği ve dava tarihi itibarı ile taşınmazlarda davalının malik sıfatının bulunmaması nedeni ile bu taşınmazlar yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi gerektiği,
3. Dosyaya konu taşınmazlardan 121 ada 26 parsel sayılı taşınmazın, dava tarihi itibarı ile davalı adına kayıtlı olduğu ve dinlenen tanık beyanları ile diğer delillerden ve özellikle davalının bakım yükümlülüğünü yerine getiremediği yönündeki beyanı göz önüne alındığında, bu taşınmaz yönünden davanın sübut bulması nedeni ile kabulü gerekirken reddine karar verilmesinin yerinde olmadığı,
4. 176 parsel, 120 ada 25 parsel, 117 ada 52 parsel, 117 ada 54 parsel, 117 ada 61 parsel, 120 ada 24 parsel ve 121 ada 13 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken esastan reddine karar verilmesinin ve 121 ada 26 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesinin yerinde olmadığı gerekçeleriyle davacının istinafının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına fakat bu durum yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin 1 inci fıkrasının (b) bendinin 2 nci alt bendi gereğince, 121 ada 26 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabulüne, diğer taşınmazlar yönünden ise davalının malik olmaması nedeni ile pasif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Taşınmazın tapu kaydındaki şerh ve takyidatların da kaldırılarak tesciline karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, ölünceye kadar bakım sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (6098 sayılı Kanun) 611 inci maddesi.
3. Değerlendirme
1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.