YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12388
KARAR NO : 2023/2754
KARAR TARİHİ : 23.03.2023
BOZMA ÜZERİNE
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/1484 E., 2022/722 K.
SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı
yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2008 tarihli ve 2007/389 Esas, 2008/140 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu’na (5015 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun’un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 inci maddesi ve 52 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 2.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.
2.Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2008 tarihli ve 2007/389 Esas, 2008/140 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ile dosyanın inceleme dışı diğer sanığı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 04.04.2013 tarihli ve 2013/2271 Esas, 2013/8844 Karar sayılı ilâmıyla;
“…Hükmün esasını teşkil eden kısa kararı içeren 19/03/2008 tarihli duruşma tutanağının dosyada bulunmaması nedeniyle CMK’nın 219/1. maddesine muhalefet edilmesi,… ” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3.Bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada; Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2013 tarihli ve 2013/272 Esas, 2013/705 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar katılan kurum vekilinin itirazının reddi ile 11.07.2013 tarihinde kesinleşmiş, denetim süresi içerisinde, 15.12.2015 tarihinde işlediği kasıtlı suç ihbarı nedeniyle dosya yeniden ele alınmış, sanık hakkında 21.02.2020 tarihinde, daha önce açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanmış, kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.06.2020 tarih ve 7-2020/45306 sayılı iade yazısı ile, 7242 sayılı Kanun’da yapılan değişiklik nedeniyle lehe değerlendirme yapılmak üzere dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmesi sonrası yapılan yargılamada, Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2020/1484 Esas, 2022/722 Karar sayılı kararıyla durma sürelerinin de ilave edilmesi suretiyle zamanaşımı süresinin, 23.08.2018 tarihinde, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklandığı tarihten önce dolmuş olduğu belirtilerek sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.
4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 10.11.2022 tarihli ve 7-2022/90107 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan … Kurumu (EPDK) vekilinin temyiz sebepleri;
1.Zamanaşımının henüz dolmadığı gerekçesi ile hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna,
2. Re’sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Kaçakçılıkla mücadele kapsamında kolluk birimlerince edinilen istihbarata dayalı bilgiler neticesinde, sanığın işlettiği iş yerinde kaçak akaryakıt bulunduğu bilgisine ulaşılması üzerine, bahse konu iş yerinde yapılan usulüne uygun aramada, plastik tanklar içerisinde 1.326 litre motorin ele geçirildiği anlaşılmıştır.
2.Sanık dosya kapsamında aşamalarda alınan savunmasında, eşyanın iş yeri saha sorumlusu olan inceleme dışı diğer sanık tarafından temin edilerek iş yerine konulduğunu, ele geçen eşya ile bir ilgisinin bulunmadığını belirtmiştir.
3.Dosyada mevcut 28.03.2008 tarihli Tübitak MAM raporunda, “analiz sonucu, eşyaya ait motorin numunesinin ulusal marker seviyesinin geçersiz çıktığı, teknik düzenlemelere aykırı” olduğu belirtilmiş olup dosya kapsamından eşyanın yargılama aşamasında müsadere edildiği ve buna ilişkin hükmün
kesinleştiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1.Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre 5015 sayılı Kanun’un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında olacağı, bu madde kapsamında belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinde hüküm altına alınan “Sanıklardan bir kısmı hakkında da olsa, mahkûmiyet kararı verilmesi,…Halinde, dava zamanaşımı kesilir.” şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, sanık hakkında 19.03.2008 tarihinde mahkumiyet kararı verildiği, 2 yıl 5 ay 4 günlük durma süresi de 8 yıllık olağan zamanaşımı süresine ilave edildiğinde, zamanaşımını kesen başkaca bir sebep de bulunmadığından, 23.08.2018 tarihinde, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklandığı tarihten önce zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2022 tarihli ve 2020/1484 Esas, 2022/722 Karar sayılı kararında katılan … vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan … vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.03.2023 tarihinde karar verildi.