YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/7159
KARAR NO : 2007/3308
KARAR TARİHİ : 06.03.2007

Davacı (3.Kişi) …Gıda Mak. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat … ile davalılar (Alacaklı) 1- … Mobilya ve Aks. San. Paz. Dış. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat Bayram Saral (Borçlu) 2-…Tekstil San. Dış. Tic. Ltd. Şti. aralarındaki istihkak davası hakkında Şişli 2.İcra Mahkemesinden verilen 11.05.2005 gün ve 322/522 sayılı hükmün davacı (3.Kişi) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa’nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.
İİK’na 4949 sayılı Yasa’nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. . Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.00 –YTL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.
2004 yılında bu parasal sınır 2.570.000.000 TL. (2.570 YTL.) olarak uygulanmıştır. Öte yandan 28.11.2004 gün ve 25654 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2005 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 11,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2005 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.850.00 YTL.’sini geçmesi gerekir.
Somut olayda, temyiz konusu dava değeri Şişli 2.İcra mahkemesinin 2004/322 Esas ve 2005/522 Karar sayılı dosyası ve bu dosya ile birleşen Şişli 2.İcra Mahkemesinin 2005/323 sayılı dosyasında 2.000.00.- YTL’dir.
Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, İİK’nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 06.03.2007gününde oybirliğiyle karar verildi.