YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/406
KARAR NO : 2023/2529
KARAR TARİHİ : 02.05.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.06.2018 tarihli ve 2018/205 Esas, 2018/412 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik silahla kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi,62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.02.2019 tarihli ve 2018/2576 Esas, 2019/695 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 266 ncı maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

3. … Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 11.05.2022 tarihli ve 2022/1759 Esas, 2022/3539 Karar sayılı ilamı ile;
“Dosyada bulunan Kara Kuvvetleri Komutanlığının 20/12/2018 ve 09/03/2018 tarihli yazıları uyarınca, sanığın suçta kullandığı tabancanın görevi gereği olarak elinde bulundurduğu araç ve gereçten olmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında TCK’nin 266/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi”
Nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.07.2022 tarihli ve 2022/1204 Esas, 2022/1459 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; suç niteliğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde; uzman çavuş olarak görev yapan sanığın saat 03:00 sıralarında ikametgahlarına yakın parkta sohbet edip, alkol almakta olan katılan ile temyiz dışı mağdurlar … ve …’e seslenerek, sessiz olmalarını söylediği, bunun üzerine katılan ile sanığın tartıştıkları, sanığın suçta

kullandığı tabancasını çıkardığı, tartışma sınasında sanığın silahının yere düştüğü, tartışmayı ayırmaya çalışan …’in silahı yerden aldığı, sanığın ise …’in kolunu bükerek, silahını geri aldığı ve ardından katılanı kovalayarak yakın mesafeden bir kez ateş ettiği, katılanın adli muayene raporunda belirtilen şekilde yaralandığı olayda, suçta kullanılan silahın öldürmeye elverişli olması, atış mesafesi, yaralanmanın niteliği ve sanığın silah kullanmayı bilen kişilerden olması dikkate alındığında, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Katılan hakkında Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 09.04.2018 tarihli; “Kalın barsak (transvers kolon) perforasyonuna neden olan batına nafiz ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasının;
1- Şahsın yaşamını tehlikeye soktuğu,
2- Basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı,”
Görüşünü içeren otopsi raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Dairemizin 11.05.2022 tarihli ve 2022/1759 Esas, 2022/3539 Karar sayılı ilamında 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesi ile yapılan uygulamanın bozma nedeni yapılmadığı, Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen bozma ilamını etkisiz kılacak biçimde ve katılandan sanığa yönelen haksız tahrik teşkil eden söz ve davranışın ulaştığı boyut dikkate alınarak asgari oranda indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık Müdafii Yönünden
Suç Niteliği
Sanığın suçta kullandığı silahın öldürmeye elverişliliği, katılanın hedef alınan vücut bölgesi, atış mesafesi, yaralamanın niteliği, sanığın silah kullanmayı bilen kişilerden olması nazara alındığında, sanığın ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemece sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçu kapsamında kaldığının kabul edilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.07.2022 tarihli ve 2022/1204 Esas, 2022/1459 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.