YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6859
KARAR NO : 2023/3077
KARAR TARİHİ : 09.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi sanığın delil yetersizliğinden beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Dava konusu olay, sanık ile mağdurun aralarında gönül ilişkisi bulunduğu olay günü birlikte arabayla gezerken aralarında yaşanan tartışma sonrası mağdurun araçtan inmek istediğini belirtmesine rağmen sanığın mağduru indirmediği bunun üzerine mağdurenin arabanın kapısını açarak arabadan atladığı ve sanığında arabadan inerek kendisini darp ederek zorla kişiyi hürriyetinden yoksun bırakması iddiasına ilişkindir.
2. Mağdurenin 28.04.2015 tarihli doktor raporu dosyada mecuttur.

IV. GEREKÇE
Sanık ile mağdurun arasında duygusal ilişki olduğu olay günü sanığın kullanmakta olduğu arabayla gezerken tartışmaları sonrası mağdurun araçtan inmek istemesine rağmen sanığın mağdurun inmesine izin vermesi üzerine mağdurun araçtan atladığı akabinde sanığın mağduru darp ettiği, 28.04.2015 tarihli doktor raporuyla bu durumun anlaşıldığı, mağdurun soruşturma aşamasında olayın sıcağı sıcağına vermiş olduğu beyanlar ve 155 polis imdat hattına gelen ihbarların içerikleri birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mağdura karşı cebir ve şiddet ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sabit olduğu anlaşılmakla , sanık müdafiinin delillerin yetersiz olduğuna yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir. Sanık müdafiinin ayrıca müştekinin şikayetçi olmadığını beyan etmiş olmasının suçun sübutuna etki etmeyeceği zira atılı suçun şikayete bağlı olmadığı anlaşılmakla karar da bu yönüyle de hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2023 tarihinde karar verildi.