YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6855
KARAR NO : 2023/3138
KARAR TARİHİ : 10.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü :
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Develi Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 03.01.2011 tarihli iddianamesi ile sanık … hakkında basit tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi; mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü
fıkrasının (f) bendi, 35 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.
2. Develi Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2011 tarihli 2011/1 Esas 2011/102 Karar sayılı kararı ile sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fikrası (f) bendi, 35 inci maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar itiraz olunmadan 17.11.2011 tarihinde kesinleşmiştir. Diğer suçlar yönünden düşme kararları verilmiştir.
3. Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince uygulanan 5 yıllık denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 27.11.2015 tarihli ve 2015/376 Esas, 2015/660 Karar sayılı kararı ile ihbarda bulunulması üzerine Develi Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2016/105 Esas, 2016/232 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, 5237 sayılı Kanunu’nun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fikrasının (f) bendi, 35 inci maddesi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği suçun sübutuna, lehe hükümlerin uygulanmasına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, somut bir nedene dayanmayan diğer hususlara ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanık …’nin küçük mağdur …’u zorla ve tehdit ile bulunduğu yerden başka bir yere götürmeye çalışarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs ettiği iddiasına ilişkindir.
IV. GEREKÇE
Sanığın, küçük mağduru bulunduğu yerden zorla ve tehdit ederek götürmeye teşebbüs ettiğine dair tanık beyanları, sanığın küçük mağdurla mesajlaşmalarını içeren telefonuna ait inceleme tutanağı, küçük mağdurun ve tanıkların aşamalardaki istikrarlı beyanları ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirilerek; sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun’a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın somut bir sebebe dayanmayan temyiz talebi reddedilmiş ve Develi Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2016/105 Esas, 2016/232 Karar sayılı kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V.KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Develi Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2016/105 Esas, 2016/232 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz
sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2023 tarihinde karar verildi.