YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7375
KARAR NO : 2023/1012
KARAR TARİHİ : 14.02.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2021 tarihli ve 2020/396 Esas, 2021/9 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4.Ceza Dairesinin, 15.03.2021 tarihli ve 2021/647 Esas, 2021/514 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe istinaf) istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;
1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,
2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
4. Tutanak tanıklarının dinlenilmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık D.’in annesi olan ve bilgi sahibi sıfatıyla ifadesine başvurulan M.’in, kolluk görevlilerine kızının evde kendinden geçmiş halde olduğuna ve odasıyla eşyalarında net 0,76 gram sentetik kannabinoid içeren uyuşturucu madde ile net 1,2 gram esrar maddesi bulduğuna ve kızına maddeleri erkek arkadaşı sanık
S.’ın verdiğine dair müracaatı üzerine uyuşturucu maddelerin muhafaza altına alındığı, sanığın ikametinde adli arama kararına istinaden yapılan aramada; yatak odasındaki dolap üzerinde kutu içerisinde poşette net 67,3 gram esrar ve 15 paket net 23,04 gram esrar maddeleri ele geçirilen olayda; sanığın eyleminin tanıklar M. ve D.’in kolluktaki beyanları, sanığın kollukta, savcılıkta ve sorgusundaki müdafili beyanlarındaki tevil yollu ikrarları, ikamette ele geçen maddelerin tanıktan ele geçen madde ile aynı nitelikte olması, sanıktan ele geçen maddelerin paketler halinde ve kullanım sınırının üzerinde olmasıyla sabit olduğu, sanığın beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu gerekçeleri ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesince suça konu uyuşturucu maddelerin 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrasına istinaden müsaderesine karar verilmesi gerektiği ve ATK rapor giderinin sanığa yükletilmesi gerektiği nedenleriyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi hükmünün yargılama giderlerine ilişkin kısmının düzeltilmesine yönelik uygulaması doğru ise de; kanun maddesi olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi atfı ile 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gösterilmesi gerekirken aynı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gösterilmesi mahkemesince düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.
Temyiz incelemesi neticesinde; İlk Derece Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
V. KARAR
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.03.2021 tarihli ve 2021/647 Esas, 2021/514 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık
görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklu kalınan süreye göre sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.02.2023 tarihinde karar verildi.