YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6797
KARAR NO : 2023/234
KARAR TARİHİ : 01.02.2023

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇLAR : Kasten Öldürme, Kasten Öldürmeye Teşebbüs, Kasten Yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.09.2020 tarihli ve 2018/212 Esas 2020/169 Karar sayılı kararı ile;
A-1)Sanık … hakkında;
1. Maktul … … …’a yönelik kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Katılan …’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkraı, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Katılan sanık …’na yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkraı, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

A-2)Sanıklar … ve … hakkında:
1. Maktul … … …’a yönelik kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Katılan … ve katılan sanık …’na yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkraı, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Katılanlar …, …, …, … ile müştekiler …, …, … ve …. Solaklar’ı kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 21 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 7 ay 15 gün hapis cezası cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
4. Katılan …’yi kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
5. Katılanlar … ve katılan sanık …’a yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 75 gün karşılığı 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25.02.2021 tarihli ve 2021/150 Esas 2021/261 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık … müdafii, katılan sanık … müdafii, sanık … ve müdafii, sanık … müdafii, katılan … müdafii, katılanlar vekili, katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili ve Resen (Kasten öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden) istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde;
1. Sanık … hakkında maktul … … …’a yönelik kasten öldürme, katılanlar … ve …’na yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, …, …, …, …, ….Solaklar ve … ve mağdurlar …, …, …, …’a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet kararlarının kaldırılarak; 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine,
2. Sanık … ve … hakkında kurulan hükümler yönünden; istinaf taleplerinin (katılanlar vekiline vekalet ücreti takdir edilmek suretiyle) düzeltilerek esastan reddine, dair karar verilmiştir.

C. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 12.04.2021 ve 09.06.2022 tarihli ve 2021/43776 sayılı, Kısmi Red-Kısmi Onama – Kısmi Bozma – Bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
1. 5271 sayılı Kanun’un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde belirtilen; “Yargıtay … temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm karşısında, 5271 sayılı Kanun’un temyiz sisteminde sebeple bağlılık ilkesini kabul ettiği anlaşılmaktadır. Bu ilkenin istisnası, aynı Kanun’un “Hukuka kesin aykırılık halleri” başlıklı 289 uncu maddesidir.

2. Temyiz yolunda incelemeye konu hükümde 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinde belirtilen nedenlerden herhangi birinin tespit edilmesi durumunda, bu husus temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmemiş olsa dahi hukuka kesin aykırılık hâline dayandığı belirlenen hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin beşinci fıkrası gereği bozulmasına karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

3. 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendinde; “Hüküm için önemli olan hususlarda mahkeme kararı ile savunma hakkının sınırlandırılmış olması.” şeklinde belirtilen
düzenleme, hukuka kesin aykırılık hâlleri arasında yer alıp Yargıtayın temyiz incelemesi sırasında, öne sürülen temyiz sebeplerinden bağımsız olarak, kendiliğinden göz önünde bulundurması gereken hususlardan biridir.

4. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeni bir hüküm kurulmuş dayanak düzenleme olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gösterilmiştir.

5. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.05.2022 tarihli ve 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı kararı uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılması, tarafların duruşmaya çağrılmaları ve Mahkemece dinlenilmeleri neticesinde elde edilen delillerin değerlendirilmesi sonucunda 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği yeniden hüküm kurulması gerekmektedir.

6. Sanık … hakkında kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs ve kasten yaralama suçlarından duruşma açılmaksızın dava dosyası üzerinden yapılan inceleme ile yeni bir hüküm kurulması, 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

III. KARAR
Sanıklar … ve … hakkında sanık … ile iştirak halinde suçu işledikleri kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulması nedeniyle aralarındaki bağlantı nedeniyle, başkaca yönleri incelenmeksizin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2021/150 Esas, 2021/261 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.02.2023 tarihinde karar verildi.