YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11426
KARAR NO : 2023/2490
KARAR TARİHİ : 02.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin ; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2016 tarihli ve 2015/262 Esas, 2016/883 Karar sayılı kararı ile, sanıklar …, … ve … hakkında katılan …’e yönelik kasten yaralama suçundan,
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2016 tarihli ve 2015/262 Esas, 2016/883 Karar sayılı kararının sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin (birleşen) 03.11.2020 tarihli ve 2020/10466 Esas, 2020/15369 Karar sayılı kararı ile, mağdurda meydana gelen kemik kırığının (4) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, sanıkların cezasında (1/2) oranında arttırım yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi ve 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinde bazı ibarelerin Anayasa Mahkemesince iptal edilmesi nedeni ile hak yoksunluğu yönünden sanıkların durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2021 tarihli ve 2020/460 Esas, 2021/481 Karar sayılı kararı ile, sanıklar …, … ve … hakkında katılan …’e yönelik kasten yaralama suçundan,
5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık … Müdafiinin Temyiz İstemi, suçu işlemediğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
Sanık … Müdafiinin Temyiz İstemi, cezanın fazla takdir edildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
Sanık … Müdafiinin Temyiz İstemi , suçu işlemediğine, cezanın fazla takdir edildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılan … olay tarihinde tanık … ile birlikte malzeme almak için sanıkların otoparkının bulunduğu mahalleye geldiği, otoparkın önünde bulunan yola aracını park ettiği, bu sırada kendisini gören sanık …’ ın aracı park etmemesini söyleyerek hakaret ettiği, katılanın da burası belediyenin yeri diyerek aracı park edeceğini söylediği, bunun üzerine sanık …’ın yanına diğer sanıkları çağırdığı, sanıkların hep birlikte katılanı yaraladıkları anlaşılan olayda, sanıkların kasten yaralama suçunu işledikleri ve buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.
2. Sanıkların aşamalardaki savunmaları, katılan beyanı, tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu, kollukça düzenlenen diğer tutanaklar, sanıklara ait güncel adlî sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.
3. Sanıkların eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Silivri Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 24.06.2015 tarihli, şahısta saptandığı tespit edilen kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte olduğu görüşünü içerir adli muayene raporu ile, Silivri Devlet Hastanesince tanzim olunan 13.08.2014 tarihli, kişide meydana gelen yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı görüşünü içerir adli muayene raporları dava dosyasında bulunmaktadır.
4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanık … müdafiinin, suçu işlemediğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık … müdafiinin , cezanın fazla takdir edildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık … müdafiinin, suçu işlemediğine, cezanın fazla takdir edildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen temyiz istemleri yönünden yapılan incelemede,
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin katılan beyanı ve bu beyanı doğrular nitelikte Olay ve Olgular başlığı altında (3) nolu paragrafta bilgilerine yer verilen adli muayene raporları ile saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinde belirtilen kriterler gözetilerek temel cezanın tayininin isabetli olduğu, katılandan sanıklara yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2021 tarihli ve 2020/460 Esas, 2021/481 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.05.2023 tarihinde karar verildi.