YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11240
KARAR NO : 2023/3466
KARAR TARİHİ : 29.03.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1224 E., 2021/1984 K.
SUÇ :556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’ye muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2020/1224 Esas, 2021/1984 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine göre tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması, bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres esas alınarak, 7201 sayılı Kanun’nun 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkartılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, 7201 sayılı Kanun’un 23 üncü maddesinin birinci ve sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16 ıncı maddesinin ikinci fıkra hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, sanığın 09.09.2021 tarihli celsede bildirdiği adresi

yerine doğrudan MERNİS adresine çıkartılan tebligatın usule aykırı olduğu ve bu haliyle gerekçeli kararın sanığa usule uygun şekilde tebliğ edilmediği anlaşıldığından,

Gerekçeli kararın, sanığa, 5271 Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 295 inci maddesi gereği temyiz sebeplerinin açıkça belirtilmesi gerektiğine ilişkin meşruhatlı tebligat yapılarak tebliği ile tebliğ – tebellüğ evrakının ve ek temyiz dilekçesi vermesi durumunda dilekçesinin dava dosyasına eklenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.03.2023 tarihinde karar verildi.