YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7714
KARAR NO : 2023/814
KARAR TARİHİ : 08.02.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I.HUKUKİ SÜREÇ
Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.11.2020 tarihli ve 2020/214 Esas, 2020/258 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 05.03.2021 tarihli ve 2021/70 Esas, 2021/235 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan, hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;
1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
2. Sanığın mahkûmiyetine yeterli somut delil bulunmadığına,
3. Uyuşturucu madde ticareti suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,
4. Yasal unsurları oluşmamasına rağmen sanık hakkında 2.kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna,
5. Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Kullanıcı …’in içinde olduğu araçta 1 adet sentetik kannabinoid MDMB-4EN-PINACA maddesi, sanığın usulüne uygun yapılan ikamet aramasında sentetik kannabinoid MDMB-4EN-PINACA maddesi ve metamfetamin maddesi ele geçirilen olayda, mahkeme huzurunda usulüne uygun olarak alınan tutanak tanıklarının tutanak içeriğini doğrulayıcı beyanları, sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, yapılan ihbar, olayın gerçekleşme biçimi dikkate alındığında sanığın üzerine atılı bulunan uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü (DÜZELTİLEREK ESASTAN RET)
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün müsadere konusu edilmemesi gereken hint keneviri bitkisi tohumlarının müsadere edilmiş olması ve yargılama giderinin eksik hesaplanması nedenleriyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanık hakkında, adli sicil kaydında yer alan Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2018 tarih ve 2017/465 Esas 2018/696 Karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı Kanun’un 165 inci maddesinin birinci fıkrasında yazılı “suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi” suçuna ilişkin mahkûmiyet hükmü ve Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2012 tarih ve 2009/508 Esas 2012/22 Karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı Kanun’un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası kapsamındaki “gece vakti konut dokunulmazlığını ihlal” suçuna ilişkin mahkûmiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, hakkında aynı Kanun’un 58 inci maddesi uygulanmış ise de; 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa’nın 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, yukarıda belirtilen suçlar uzlaştırma kapsamına alınmış olmakla, bu kapsamda tekerrüre esas alınan ilamlarla ilgili uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Temyiz incelemesi neticesinde; İlk Derece Mahkemesinin, suçun sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, kolluk görevlilerine yapılan ihbar üzerine sanığın ikameti çevresinde tertibat alındığı sırada kullanıcı tanık …’in sanığın ikametine girip çıktığının görüldüğü, kullanıcı tanık …’in içinde olduğu aracın durdurulduğunda sentetik kannabinoid MDMB-4EN-PINACA maddesi, sanığın usulüne uygun yapılan ikamet aramasında sentetik kannabinoid MDMB-4EN-PINACA maddesi ve metamfetamin maddesi, tanıkta ele geçen maddenin paketlenmiş olduğu malzeme ile aynı nitelikteki ambalaj malzemelerinin evde ele geçirilmiş olması, …’in ele geçirilen uyuşturucu maddeyi sanık …’ten aldığına ilişkin soruşturma ve kovuşturma aşamalarında usulüne uygun olarak alınan beyanları ile sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu anlaşılmakla sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 05.03.2021 tarihli ve 2021/70 Esas, 2021/235 Karar sayılı kararında sanık ve müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.02.2023 tarihinde karar verildi.