YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/9312
KARAR NO : 2013/17505
KARAR TARİHİ : 31.12.2013
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Göçmen kaçakçılığı suçundan sanıklar …, …, …, …, … ve …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 79/1-b, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 66 gün adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, gün adlî para cezasının anılan Kanunun 52/2. maddesi gereğince 1.320 Türk lirası adlî para cezasına çevrilmesine dair … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2012 tarihli ve 2007/657 esas, 2012/825 sayılı kararı ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun “göçmen kaçakçılığı” kenar başlıklı 79. maddesinin 1. fıkrasında, ” Doğrudan doğruya veya dolaylı olarak maddî menfaat elde etmek maksadıyla, yasal olmayan yollardan; a) Bir yabancıyı ülkeye sokan veya ülkede kalmasına imkân sağlayan, b) Türk vatandaşı veya yabancının yurt dışına çıkmasına imkân sağlayan, kişi, üç yıldan sekiz yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.”, aynı Kanunun 52/1 ve 2. fıkrasında ise, “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükümlerinin yer alması karşısında, sanıklar hakkında hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, herhangi bir teşdit sebebi ve farklı uygulamanın gerekçesi gösterilmeden adlî para cezasının alt sınırın üzerinde belirlenmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 27.05.2013 tarih ve 2013/8391/33903 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.06.2013 tarih ve 2013/199367 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar …, …, …, … ve … hakkındaki hükmün temyiz edilmiş olması nedeniyle henüz kesinleşmediği ve bu nedenle kanun yararına bozmaya konu edilemeyeceği; hakkındaki hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşen … bakımından ileri sürülen talep ise takdire ilişkin olup takdire ilişkin hususlarda kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceği anlaşılmakla,
Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran bu gerekçelerle yerinde görülmediğinden REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesine için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Kararına Uygundur. M. D.
Yazı İşl. Md.