YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/14755
KARAR NO : 2023/2857
KARAR TARİHİ : 04.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ :Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 2015/8715 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talep olunmuştur.
2. Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli, 2015/269 E. 2015/745 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 62
nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanığın Temyiz Sebepleri
1. Mahkemenin eksik araştırma ile karar vermesinin
2. Zararı karşılaması yönünde herhangi bir hatırlatma yapmadan hüküm kurmasının
Hukuka aykırı olduğuna ilişkindir
B. Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri
Sanık hakkında atılı suçtan hüküm kurulurken hapis ve adli para cezası birlikte öngörülmesine rağmen, sanığın suç kastı ve saiki ve temin ettiği menfaat miktarı gerekçe gösterilerek hapis cezasına alt sınırdan hükmedilmesine karşın adli para cezasına ilişkin temel ceza belirlenirken aynı gerekçe ile teşdit yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, cep telefonundan aranan katılana, kendisine özel sağlık sigortası yapıldığı söylenerek kart bilgileri alınmak suretiyle, sanığa ait olan … Gıda Tekstil Şirketi tarafından 180,00 TL para çekimi yapıldığı iddiasına ilişkindir.
2. Katılana ait Vakıfbank 4506 **** **** 1839 numaralı kredi kartından, … … Gıda Tekstil Şirketinden mail order yöntemi ile 180.00 TL’lik harcama yapıldığına dair hesap özeti dökümü ve banka yazışmaları dosyada mevcuttur.
3. Yapılan emniyet araştırması neticesinde … … Gıda Tekstil Şirketinin sanığa ait olduğu belirlenmiştir.
4. Katılan mahkemede alınan beyanında “Olay tarihinde cep telefonundan arayan kişinin, kendisine özel sağlık sigortası yaptığını belirterek kart bilgilerini istediğini bu şekilde kart bilgilerini verdiğini, daha hesabından 180,00 TL çekildiğini gördüğünü, paranın kendisine iade edilmediğini” belirtmiştir.
5. Sanık savunmasında “… … Gıda Tektil şirketinin kendisine ait olduğunu, ancak şirketi tarafından özel sağlık sigortası yapılmadığını, müştekiyi hangi telefonun arandığı araştırılırsa telefonun kendisine veya şirketinden herhangi bir çalışana ait olmadığının görüleceğini, ayrıca POS cihazını kullanması için … isimli kişiye verdiğini” beyan ederek suçlamayı kabul etmemiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Dosyadaki olgular itibari ile, katılanın olay tarihinde cep telefonundan aranarak kendisine özel sağlık sigortası yapıldığı hilesi ile kart bilgilerinin alındığı ve akabinde bu bilgiler kullanılmak suretiyle Vakıfbank 4506 **** **** 1839 numaralı kredi kartından, … … Gıda Tekstil Şirketinden mail order yöntemi ile 180.00 TL’lik harcama yapıldığı, lehine harcama yapılan şirketin yetkilisi olan sanık her ne kadar suçlamayı kabul etmemiş ise de; UYAP entegrasyon ekranından yapılan sorgulamada sanığın benzer eylemden dolayı sabıkasının bulunduğu, bu bağlamda sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği ve sanığın pişmanlık göstererek, katılanın zararını kendiliğinden gidermediği anlaşılmakla mahkemenin kabulünde ve sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerini uygulamamasında herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden
Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan hüküm kurulurken, temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının, alt sınırın üstünde belirlenerek hükümde çelişkiye neden olunması Kanuna aykırı görülerek, 5320 sayılı Yasanın 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 322 nci maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün görülmüştür
C. Diğer Yönlerden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın düzeltme dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli, 2015/269 Esas, 2015/745 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 100 günün 5 güne, aynı Kanun’un 62 nci maddesi ile belirlenen 83 günün 4 güne, 52 nci maddenin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20,00 liradan hükmolunan 1.660,00 TL adli para cezasının ise 80,00 TL’ye indirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2023 tarihinde karar verildi.