YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/2995
KARAR NO : 2023/2993
KARAR TARİHİ : 09.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Beraat
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Eşme Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.02.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.
2. Eşme Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.02.2015 tarihli kararıyla, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
3. Eşme Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.02.2015 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 14.06.2021 tarihli ve 2019/3138 Esas, 2021/15867 Karar sayılı kararı ile, ”…Kasten yaralama eyleminin işlenmesi sırasında ve eylemle sınırlı süreyle mağdur sanık …’in iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, mağdur sanığın hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği nazara alınarak yapılan değerlendirmede, sanık …’in darp etmekte olduğu mağdur sanık …’in ahırdan çıkmasına izin vermeden darp eylemine devam etmesi şeklindeki eylemi dışında, hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketinin bulunmaması karşısında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilerek, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,…” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Eşme Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2021 tarihli kararıyla, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, atılı suçtan hüküm kurulmasına yer olmadığı kararı yerine beraat kararı verilmesinin yerinde olmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay; evli olan sanık ile mağdurenin olay günü ahırda buzağılara süt verdikleri sırada, aralarında çıkan tartışma üzerine, birbirlerini karşılıklı olarak darp etmeleri ve sanığın mağdurenin ahırdan çıkmasına izin vermeden kasten yaralama eylemine devam etmesine ilişkindir.
2. Kolluk tarafından düzenlenen kamera görüntüsü izleme tutanağı dava dosyasında mevcuttur.
3. Eşme Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 30.12.2013 tarihli raporda, mağduredeki mevcut yaralanmaların basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir olduğu bildirilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, dosya kapsamına uygun gerekçesine ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında kasten yaralama suçundan ayrı olarak dava açılan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığı gözetildiğinde, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazının reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmış ve mahkemenin sonuç itibarıyla beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Gerçekleşen somut olay değerlendirildiğinde, sanığın mağdureye yönelik gerçekleştirdiği kasten yaralama eylemiyle sınırlı süre mağdurenin alıkonulması fiilinin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması karşısında, Mahkemece beraat kararının yasal dayanağının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi olarak gösterilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eşme Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2021 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının beraat kararına ilişkin üçüncü bendinde yer alan ”…sanığın atılı suçu işlediğine dair savunmasının aksini gösterir, mahkumiyetine yeterli her türlü kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, bu itibarla yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı anlaşıldığından CMK’nın 223/2-e. maddesi gereğince…” ibaresinin yerine, “Sanığın eyleminin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2023 tarihinde karar verildi.