YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/1908
KARAR NO : 2006/2870
KARAR TARİHİ : 07.03.2006
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda; davanın reddi yolunda kurulan 15.10.1996 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, tayin olunan 20.05.1997 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden … vekili Av. … ile … vekili Av… ile karşı taraftan Orman Yönetimi vekili Av. … ile Hazine vekili Av. … geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. Dava dosyasındaki eksikliklerin tamamlanması için dosya mahkemesine göndeirldi. Yeniden daireye gelmesinden sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı gerçek kişiler, yörede 1955 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında Haziran 1949 tarih 7 numaralı orman nitelikli 936.093 m2 yüzölçümlü tapu kaydının uygulanması sonucu paylı olarak tespit ve tescil edilen … Köyü 776 parsel sayılı 204.900 m2 yüzölçümlü taşınmazın 1949 yılında yapılan orman kadastrosunda Karaçamur Devlet Ormanı ismiyle orman olarak sınırlandırılmışsa da, 1951 yılında makiye ayrıldığını, 1981 yılında yapılan orman kadastro çalışmalarında makiye ayrıldığı gözönüne alınmaksızın orman sınırları içine alındığını ileri sürerek, 1981 yılında yapılan orman kadastro işleminin iptali ile taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılmasını istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişiler vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden öcne 1949 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastrosu ile 19.11.1981 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadatrosu ve 1744 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması bulunmaktadır.
Dava, genel mahkemede açılan orman kadastrosunun iptaline ilişkindir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın 3116 Sayılı Yasaya göre 1949 yılında yapılan orman kadastrosunda Karaçamur Devlet Ormanı sınırları içine alınıp işlemin kesinleştiği, 1951 yılında makiye ayırma çalışması yapılmışsa da Karamürsel Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.06.2000 gün ve 1999/62-304 sayılı kararının temyiz incelemesi ile ilgili olarak verilen ve Y.K.D.’nin Ocak 2003 sayısında yayınlanan Dairenin 01.04.2002 gün ve 2002/1940-2932 sayılı kararında açıklandığı gibi “Karamürsel İlçesinde görev yapan makiye ayırma komisyonunun 3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değiştirilen 1/e maddesi uyarınca çıkartılan yönetmelik ve o tarihte yürürlükte olan yasa hükümlerine uygun olarak kurulmadığı, yine yönetmelik hükümlerine uygun olarak görev yaparak maki ve orman sınırlarını belirlemediği için” bu ilçede makiye ayırma işlemine değer verilemeyeceği, aksi düşünülse bile davacıların 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 sayılı Y.İ.B.B.G.K.’nun kararında öngörülen nitelikte özel yasa hükümlerine göre oluşturulan tapu niteliğinde bir tapu kaydına dayanmadığından Y.K.D.’nin Ekim 2002 sayısında yayınlanan H.G.K.’nun 27.02.2002 gün ve 1-19-97 sayılı kararında kabul edildiği gibi özel yasalar uyarınca oluşmayan tapu kaydı bulunmadıkça makiye ayırma işlemi kişiler yararına bir hak sağlamayacağı 5653 Sayılı Yasaya göre yapılan makiye ayırma işlemi bir tespit niteliğinde olup, orman sınırları dışına çıkarma sonucunu doğurmayacağı, 19.08.1974 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve somut olayda uygulaması gereken Orman Kadastro Yönetmeliğinin 51/2. maddesi hükmüne göre makiye ayrılıp tevzi edilmeyen yerlerin orman kadastro sınırları içine alma olanağı bulunduğu, işte bu nedenle 1981 yılında çalışma yapan 6 numaralı orman kadastro komisyonu tarafından, taşınmaz eğiminin % 40’dan fazla olması, üzerinin meşe ve sekonder nitelikli maki ağaçları ile kaplı bulunduğu gerekçesiyle orman sınırları içine alındığı, uzman bilirkişi kurulu raporunda açıklandığı gibi taşınmazın meşe, gürgen gibi orman ağaçlarıyla kaplı olması nedeniyle orman olarak kabul edildiği ve dosya içindeki bilirkişi raporuna, resimlere göre taşınmazın eylemli ve fiilen orman olup hiç bir zaman orman rejimi dışına çıkartma işlemine konu edilmediği, davacı gerçek kişilerin Orman Yönetimi aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinin 1985/383 sayılı dosyada Kaytazdere Köyü 776 saylı parsel hakkında açtığı orman tahdidine itiraz davası sonucu, mahkemece temyize konu çekişmeli Altınova Köyü 204.900 m2 yüzölçümlü 776 sayılı parsel üzerinde değil, … Köyü 2320 m2 yüzölçümlü 776 sayılı parsel üzerinde yapıldığı ve 30.11.1986 tarihinde yapılan keşif sonucu … ve orman bilirkişilerinin verdiği 22.12.1986 günlü ve yine 11.07.1987 tarihinde yapılan keşif sonucu üç orman mühendisi, bir … memurundan oluşan bilirkişi kurulu tarafından verilen 09.11.1987 tarihli rapor ve haritaların Kaytazdere Köyü 2320 m2 yüzölçümlü 776 sayılı parsel hakkında düzenlendiği ve bilirkişi raporlarında Kaytazdere Köyü 776 sayılı parselin orman sınırları içinde bulunduğu halde, 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi uygulaması sonucu, orman sınırları dışına çıkarıldığının bildirilmesi nedeniyle bu davacıların dava açmada hukuki yararının bulunmaması gerekçesiyle davanın reddine dair verilen 31.12.1987 gün ve 1985/383-691 sayılı kararın kesinleştiği, bu kararın ve dayanağı krokilerin Kaytazdere Köyü 2320 m2 yüzölçümlü 776 sayılı parsel hakkında olması nedeniyle şimdi temyize konu Altınova Köyü 204.900 m2 yüzölçümlü 776 sayılı parsel yönünden taraflar yönünden kesin hüküm niteliğinde bulunmadığı gözetilerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 20.000.000.TL. vekalet ücretinin duruşmalı temyiz eden gerçek kişilerden alınarak davalı … Yönetimine verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 07/03/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.