YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15570
KARAR NO : 2023/3022
KARAR TARİHİ : 09.05.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Etme
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanık hakkında … Cumhuriyet Başsavcılığının 26.09.2017 tarihli iddianamesi ile köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.
2 … Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.10.2018 tarihli 2018/2257 Esas, 2018/2653 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek ”…Sanığın mahkumiyetine ilişkin bölümlerin çıkartılarak yerine “Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince atılı suçtan sanığın BERATİNE, yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURULARININ ESASTAN REDDİNE…” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Hazine vekilinin temyiz istemi, suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın … İlçesi … Köyünde meraya ev yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddiasıyla dava açılmış, bilirkişi raporlarında iddianameye konu yapıların kalıcı olmayan sökülebilir çevirge mataryallerin yaylak niteliğindeki 387 Ada 1 Nolu mera parseli içerisinde yer aldığı tespit edilerek sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporu, mahkeme keşif gözlemi ve tüm dosya kapsamına göre, suça konu yapının ahşaptan mesken olarak yapıldığı, tek katlı olup, çatısının yıkık vaziyette olduğu, uzun zamandır kullanılmadığı, yapının ekonomik bir değerinin bulunmadığı, kaldırılabilir ve kalıcı olmayan yapı niteliğinde atıl vaziyette bulunduğu ve çevirgesinin bulunmadığı anlaşılmış ve keşif esnasında tanık olarak dinlenen mahalli bilirkişiler, evin sanığın babasından kaldığını, babasının vefatından sonra söz konusu evi kullanmadığını, durulacak vaziyette olmadığını beyan ettiklerinden, sanığın kalıcı nitelikte olmayan ve uzun zamandır kullanılmayan yeri sahiplenme ve yararlanma kastının bulunduğuna ilişkin mahkumiyete yeter delil olmadığı anlaşılmakla atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Tebliğname yönünden;
Ceza Genel Kurulunun 17.05.2022 tarihli, 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ”İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine” duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ”Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse” şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde istinaf mahkemesince dosya üzerinden beraat kararında kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
B. Katılan Hazine vekilinin temyiz istekleri yönünden;
Katılan suçun unsurlarının oluştuğuna yönelik temyiz talebinde bulunmuş ise de;
5237 sayılı Kanun ”Hakkı olmayan yere tecavüz” başlıklı 154 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ilgili bölümü şöyledir;
” Köy tüzel kişiliğine ait olduğunu veya öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş bulunduğunu bilerek mera, harman yeri, yol ve sulak gibi taşınmaz malları kısmen veya tamamen zapt eden, bunlar üzerinde tasarrufta bulunan veya sürüp eken kimse hakkında birinci fıkrada yazılı cezalar uygulanır.” şeklinde düzenlenmiştir.
Tüm dosya kapsamına ve bilirkişi raporlarına göre suça konu evin kalıcı olmadığı, yıkık vaziyette olduğu, sanığın babasının vefatından sonra suça konu yeri kullanmadığı anlaşılmakla; sanığın köy tüzel kişiliğine ait merayı zaptetmesi ve taşınmaz üzerinde tasarrufta bulunması söz konusu olmadığından sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 25.10.2018 tarihli 2018/2257 Esas, 2018/2653 Karar sayılı kararında katılan Hazine vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2023 tarihinde karar verildi.