Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2020/6867 E. 2023/3074 K. 09.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6867
KARAR NO : 2023/3074
KARAR TARİHİ : 09.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kumlan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Niğde Cumhuriyet Başsavcılığımın 19.10.2011 tarihli iddianamesi kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin,30.11.2011 tarihli karan ile kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 110 uncu, 62 inci maddesinin birinci maddesi ve 231 inci maddesi uyarınca 6 Ay 20 Gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Denetim süresinde suç işlendiğinden bahisle yapılan ihbar üzerine Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesi 21.04.2016 tarihli kararı ile denetim süresi içerisinde suç işlendiğinden bahisle hükmün açıklanarak 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 110 uncu, 62 nci maddesinin birinci maddesi uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile mahkumiyetine karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanık …’in önceden tanıştığı ve olay tarihinde 15 yaşını tamamlamamış olan mağdureyi rızası ile kaldığı yurttan kaçırarak, bir gün boyunca dışarıda alıkoyması, sanığın akrabalarının yönlendirmesi üzerine sanık ve babası tarafından mağdurenin ailesine teslim edilmesine ilişkindir.
2. Yurt görevlisi müşteki …’in 08.06.2011 tarihinde kolluk birimine ihbarda bulunduğu ve olaya ilişkin tutanak tuttuğu görülmüştür.
3. Olay tarihinden iki gün sonra mağdure … sanık … ve babası tarafından yurda teslim edilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Mağdurun alıkonulmasının ardından aynı gün yurt görevlilerinin kolluk kuvvetlerine ihbarda bulunarak şikayetçi olmalarının üzerinden iki gün geçtikten sonra mağdurenin yurda teslim edildiği olayda sanık hakkında TCK.nın 110 uncu maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama şartlarının gerçekleşmediği halde lehine TCK.nın 110 uncu maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamamıştır.
2. Olay tarihinde mağdurun rızası ile sanıkla birlikte kaldığı yurttan kaçarak sanığın kiraladığı araçta iki gün boyunca kaldığı, 11.06.2011 tarihinde sanık ve babası tarafından mağdurenin yurda teslim edildiği, yurt görevlilerinin 08.06.2011 tarihinde tutanak tuttuğu olayda dairemizce de benimsenen yargıtay ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı kararlan nazara alındığında, on beş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdiği nza hukuken geçerli sayılmadığından sanığın kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçunu işlediği sabit olduğu, sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2015/319 Esas, 2016 103 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alman sair hususlar yönünden eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden satuğın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2023 tarihinde karar verildi.