YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5901
KARAR NO : 2023/3142
KARAR TARİHİ : 10.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 29.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 35 inci maddesi, 63 üncü maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli kararı ile sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (f) bendi, 35 inci maddesi, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 63 üncü maddesi uyarınca gözaltı ve tutuklulukta geçen sürenin tayin olunan cezadan mahsubuna, hakkında hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Mağdur vekilinin ve sanığın temyiz sebepleri; somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Dava konusu olay, sanığın mağduru takip ederek apartmana girdiği ve bir şey sorma bahanesi öne sürerek mağduru bu şekilde tutarak ağzını kapattığı ancak mağdurun engel olmak istemesi üzerine mağduru sırtından tutarak yere doğru fırlatıp olay yerinden kaçıp kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. 21.11.2015 tarihli kamera görüntüsü dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE
Mağdur Vekilinin ve Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Mağdurun aşamalardaki beyanları, dava dosyası kapsamındaki kamera kayıtları, kolluk tutanakları ve canlı teşhise ilişkin tutanaklar ile diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin gerekçesi isabetli bulunmakla, sanığın ve mağdur vekilinin gerekçesi belirtilmeyen ve somut olgulara da dayanmayan temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve mağdur vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elazığ 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/1410 Esas, 2016/191 Karar sayılı kararında sanık ve mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve mağdur vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2023 tarihinde karar verildi.