YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1220
KARAR NO : 2023/3220
KARAR TARİHİ : 11.05.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, cinsel istismar
HÜKÜMLER : Red, İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 30.01.2023 tarihli ve 2022/1238 Esas, 2023/107 Karar sayılı sanık hakkında hakaret ve cinsel istismar suçlarından kurulan kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 16.08.2021 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakaret, cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 125 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca dava açılmıştır.
2. Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında yaralama eylemi kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru kabul edilerek, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları uyarınca doğrudan verilmek suretiyle 1800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının taksitler halinde ödenmesine karar verilmiştir.
3. Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.10.2022 tarihli hakaret, cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet kararı ile ilgili sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan, 30.01.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında hakaret ve cinsel istismar suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının kesin olarak esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurularının ise düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve net delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, sanığın olaydan önce bir süre katılan mağdur … ile duygusal arkadaşlık ilişkisi olduğu ancak olay tarihi itibariyle bu ilişkinin bittiği, olay günü sanığın katılan …’in ikamet ettiği apartmana gidip, katılana kendisi ile konuşmak istediğini söylediği, katılan …’in evin önünde konuşma teklifini kabul etmeyen sanığın katılanı tehdit ederek kendi evine gelmesini istediği ve oradan ayrıldığı, sanığın tehdidi nedeniyle ticari taksi çağırıp onun evine giden katılan … taksiden indikten sonra sanığın taksi ücretini ödeyip, katılan mağdura silah göstererek, tehditle evin içine girmesini sağladığı, mağdurun kendisini başka biri ile aldattığını düşünen sanığın, katılan mağduru tabanca ve bıçak tehdidi altında bir süre evde tuttuğu, zorla uyuşturucu madde kullandırdığı, katılan …’in bir fırsatını bulup ablası olan katılan …’ü arayıp yardım istediği, katılan …’in polisi arayarak sanığın evine kolluk görevlileri ile gittiği, katılan …’in sanığın evinde bulunduğu ve sanığın yakalandığı, bu suretle sanığın olay tarihinde on sekiz yaşından küçük olan mağduru silahla ve tehdit ederek alıkoymak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. İlk derece mahkemesi tarafından sanık hakkında hakaret, cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
1. İlk Derece Mahkemesince hakaret ve cinsel istismar suçları bakımından kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış ve istinaf isteminin esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm kısmının hesap hatası yapılması nedeniyle düzeltilip istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 100 üncü maddesinde sayılan suçlardan olması nedeniyle cinsel istismar suçundan kurulan hüküm ile birlikte tutuklama kararı verildiği, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan tutuklama kararının bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
1. Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden
Ankara Bölge Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun reddine yönelik kararın 5271 sayılı Kanun’un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının son bendi uyarınca itiraza tabi olduğu anlaşıldığından bu hükme yönelik temyiz talebinin incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmiştir.
2.Sanık hakkında cinsel istismar suçundan kurulan hüküm yönünden
Sanık hakkında, Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2022 tarihli ve 2021/415 Esas, 2022/564 Karar sayılı kararı ile cinsel istismar suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca kurulan “4 yıl 6 ay” hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği gereği bu suçtan kurulan hüküm yönünden red kararı verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
3. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden
Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan mağdur …’in aşamalardaki birbiri ile uyumlu beyanları, sanığın aşamalardaki savunmaları, tutanak mümzileri olan kolluk görevlilerinin kovuşturma aşamasında tanık sıfatıyla alınan ifadeleri ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın, olay tarihinde on sekiz yaşından küçük olan katılan mağdur …’i tehdit ederek evine gelmesinden sonra, silah kullanmak suretiyle bir süre alıkoyduğu, katılan mağdurun bir fırsatını bulup ablasından yardım istemesi ve ablasının da polise ihbarı sonucu kolluk görevlilerinin katılan mağduru sanığın evinde bulduğu ve sanığı yakaladıklarının, bu suretle sanığın atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, yapılan yargılama ile tüm delillerin toplandığı, delillerin gerekçelendirilerek karar verildiği değerlendirilmekle, sanık müdafiinin, sanığın cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve net delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR
1. Gerekçe bölümünün birinci bendinde belirtilmekle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin hükmün istinaf edilemez olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun’un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca verdiği istinaf başvurusunun reddi kararının 5271 sayılı Kanun’un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının son bendi gereği itiraz yoluna tabi olduğu, bu karar yönünden dosyanın itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2. Gerekçe bölümünün ikinci bendinde belirtilmekle, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
3. Gerekçe bölümünün üçüncü bendinde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 30.01.2023 tarihli ve 2022/1238 Esas, 2023/107 Karar sayılı sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2023 tarihinde karar verildi.