YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/17624
KARAR NO : 2023/2744
KARAR TARİHİ : 23.03.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/17 E., 2021/701 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2014 tarihli ve 2014/9 Esas, 2014/152 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza
Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, eşya müsaderesine karar verilmiştir.
2.Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2014 tarihli ve 2014/9 Esas, 2014/152 Karar sayılı kararının sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 23.11.2020 tarihli ve 2019/25204 Esas, 2020/16169 Karar sayılı ilâmıyla; hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 61 inci ve 62 nci maddeleri ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un ilgili hükümlerinin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu nedeniyle sair yönleri incelenmeden bozulmasına karar verilmiştir.
3.Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2021 tarihli ve 2021/17 Esas, 2021/701 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği, beraat kararının hukuki ve maddi gerçekliğe aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tarihinde Arıca Ticaret isimli iş yerinde ve deposunda kaçak sigara ve kıyılmış tütün bulundurulduğu ve satıldığı ihbarı üzerine iş yerine gidildiğinde açıkta kıyılmış tütünlerin görüldüğü ve iş yerinde 17 kg kıyılmış tütün ele geçtiği; sanığa depo sorulduğunda rızasıyla göstermek istediğini söyleyerek kolluk ekiplerini depoya götürdüğü ve depoda ise 10 kg kıyılmış tütün ile 23 karton kaçak sigara ele geçtiği anlaşılmıştır.
2.Sanığın bozma öncesi savunmasında kaçak sigaraların önceden depo olarak kullandığı yerde ele geçirildiğini ve kendisine ait olmadığını, bozma sonrası alınan savunmasında ise önceki savunmasını tekrar ederek beraatini talep ettiği anlaşılmıştır. Sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği belirlenmiştir.
3.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Sanığın iş yerinde ve deposunda arama yapılmasına dayanak teşkil eden mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, sanığın kaçak sigaraları ticari amaçla bulundurduğuna dair ikrarının da olmadığı cihetle, Anayasa’nın 38 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun’un 206 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı Kanunun 217 nci maddesinin ikinci fıkrası ve yine aynı Kanun’un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak
mahkumiyet hükmü kurulamayacağı gözetilerek sanığın beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Suça konu kaçak sigaraların müsaderesi hususunda mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.
3.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan … İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2021 tarihli ve 2021/17 Esas, 2021/701 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.03.2023 tarihinde karar verildi.