Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2021/16394 E. 2023/713 K. 07.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16394
KARAR NO : 2023/713
KARAR TARİHİ : 07.02.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde imal etme
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün eleştirilip, istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.07.2020 tarihli ve 2018/644 Esas, 2020/173 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde imal etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 18 yıl 4 ay hapis ve 36.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 20.05.2021 tarihli ve 2020/991 Esas, 2021/963 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan, re’sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,
2. İletişim tespiti ve dinlenmesine ilişkin karar ile teknik araçlarla izleme kararının hukuka aykırı olduğuna,
3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
4. Suçun unsurlarının oluşmadığına,
5. Eksik inceleme yapıldığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanık hakkında usulüne uygun şekilde 5271 sayılı Kanun’un 135 inci ve 140 ıncı maddelerine göre işlem yapıldığı, usulüne uygun olarak verilen arama kararı üzerine olay tutanağında belirtilen adreste yapılan aramada sanığın elinde uyuşturucu madde taşıdığı poşetle yakalandığı, iş yerinde yapılan aramada ele geçen maddeler ve malzemeler hakkında Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu’nca düzenlenen 26.08.2019 tarihli raporda, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında imalatın gerçekleşmiş olduğunun mütalaa edildiği, yine uygulanan tedbir kapsamında elde edilen görüntülerdeki kişi ile sanık arasında benzerlik olduğu yönünde ATK’dan rapor alındığı, sanığın yakalanma şekli, olay yerinde bulunan uyuşturucu imalatında kullanılan başlangıç maddeleri ile sonuç madde olan metamfetamin maddesinin ele geçirilmesi, 5271 sayılı Kanun’un 140 ıncı maddesi kapsamında elde edilen görüntüler çerçevesinde sanığın üretim yaptığının net bir şekilde tespit edilmesi, sanığın depoyu kiraya verdiği şahıs olarak belirttiği Suriye uyruklu şahsın tespit edilememesi, depo içerisinde bulunan metaryallerde ve elektrikli ısıtıcı düğmesi üzerinde sanığın parmak izinin tespit edilmesi ile Adli Tıp 5. İhtisas Kurulu raporu çerçevesinde sanığın suçunun sübuta erdiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, suç tarihinin karar başlığına hatalı yazıldığı eleştirisi dışında hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Temyiz incelemesi neticesinde; İlk Derece Mahkemesinin,
A. Suçun vasfına, sübutuna, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin 4 üncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kısmının tamamının tahsil edileceğinin sanığa ihtarına karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği ihtarı” belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun’un 52/4 ncü maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,
C. 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (B) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 20.05.2021 tarihli ve 2020/991 Esas, 2021/963 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,
A. Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısımlarına “…. geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin” ibarelerinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibarelerinin eklenmesi,
B. 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerlerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararından ve 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerden sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin 1 ve 2 nci fıkraları ile 3 üncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi,
Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.02.2023 tarihinde karar verildi.