YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11436
KARAR NO : 2023/2957
KARAR TARİHİ : 08.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması
HÜKÜM : Beraat
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. a) Mudanya Cumhuriyet Başsavcılığının 16.09.2015 tarihli ve 2015/2421 Soruşturma, 2015/916 Esas sayılı iddianamesi ile,
b) Mudanya Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2015 tarihli ve 2015/2446 Soruşturma, 2015/923 Esas sayılı iddianamesi ile,
Sanık hakkında hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 177 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca davalar açılmıştır.
2. Mudanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli ve 2015/567 Esas, 2015/1093 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği;
Sanığa atılı suçun tanık beyanları ile de sübut bulduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın kendisine ait köpekleri başkalarının hayatı veya sağlığı bakımından tehlikeli olabilecek şekilde serbest bıraktığı iddiasına ilişkindir.
2. Mudanya Cumhuriyet Başsavcılığının 16.09.2015 tarihli ve 2015/2421 Soruşturma, 2015/916 Esas sayılı iddianamesine konu 22.07.2015 tarihli olayda,
a) Katılanın, ahırında bulunan beş adet koyunundan dördünün sanığa ait başıboş bırakılan kangal köpekleri tarafından parçalandıklarını belirterek şikayetçi olduğu belirlenmiştir.
b) Tanık olarak beyanına başvurulan M.O., kangal köpeklerini iki gün önce katılanın bahçesinin içerisinde gördüğünü, olay günü de katılanın bahçe kapısı önünde görüp taşla kovaladığını, daha sonra bulundukları yere baktığında bir koyunu parçalanmış vaziyette can çekişirken gördüğünü ve hemen katılana haber verdiğini ifade etmiştir.
3. Mudanya Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2015 tarihli ve 2015/2446 Soruşturma, 2015/923 Esas sayılı iddianamesine konu 25.07.2015 tarihli olayda,
a) Katılanın, bahçesinde bulunan sebzeleri suladığı sırada bir gürültü geldiğini duyduğunu, baktığında katılana ait köpeklerin koyununa saldırdığını gördüğünü, müdahale ettiği sırada kendisine de saldırmaya başladıklarını, eline odun parçası aldığında sanığın bağ evine geri döndüklerini belirterek şikayetçi olduğu belirlenmiştir.
b) Tanık olarak beyanına başvurulan S.P. kollukta, arkadaşı ile birlikte katılana ait bahçede otururken bir bağrışma sesi duyduklarını, baktıklarında bahçe sahiplerinin olduğunu düşündüğü kangal köpeğinin katılana saldırdığını gördüğünü, ellerine odun alıp gidince köpeğin oradan ayrıldığını, ayrıca bir koyunun da yerde yaralı vaziyette yattığını gördüğünü; kovuşturma aşamasında, dosyaya ibraz edilen resimlerden ikinci sıradaki resimde yer alan köpeğin katılana ve koyunlarına zarar verdiğini net bir şekilde gördüğünü ifade etmiştir.
c) Tanık olarak beyanına başvurulan S.Y., katılana ve koyuna saldıran köpeği görmediğini ifade etmiştir.
d) Tanık S.P.’nin ikinci sırada bulunan saldırdığını belirttiği resimdeki köpeğin sanığa ait olmadığı sanık müdafii ve katılan vekilinin beyanları ile belirlenmiştir.
4. a) Dosyaya ibraz edilen veteriner hekim S.Ç. tarafından düzenlenen 25.07.2015 tarihli raporda, kangal ırkı köpeklerin ırk özelliği açısından koyun sürülerinin idaresinde kullanıldığından hiçbir zaman koyun ve kuzulara saldırdıklarının görülmediği belirtilmiştir.
b) Tanık olarak beyanına başvurulan veteriner hekim S.Ç., sanığa ait köpeklerin bakımını kendisinin yaptığını, uysal hayvanlar olduklarını, sürü köpeği olmaları nedeniyle saf kangal ırkından olan köpeklerin koyunlara saldırmasının kesin olmasa da mümkün olmadığını ifade etmiştir.
c) Sanığın komşuları E.S. ve M.D. tanık olarak alınan beyanlarında, kendilerinin de küçükbaş hayvanlarının olduğunu, ancak sanığın köpeklerinin hiçbir zaman saldırmadığını, civarda başıboş gezen köpeklerin de olduğunu ifade etmişlerdir.
5. 24.07.2015 ve 25.05.2015 tarihli olay yeri görgü tespit ve araştırma tutanakları ile katılanın ahırında bir adet koyunun parçalandığı ve bir adet koyunun da çeşitli yerlerinden yaralı vaziyette olduğu belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Tanık olarak ifadesine başvurulan M.O.’nun sanığa ait köpeklerin katılanın koyunlarına saldırdığı ana ilişkin bir görgüsünün olmadığını beyan etmesi, tanık S.P.’nin duruşmada kendisine gösterilen fotoğraflarda yer alan ikinci sıradaki kangal köpeğinin olaya neden olan köpeğin fotoğrafı olduğunu belirtmiş ise de, gösterilen fotoğraftaki köpeğin sanığa ait olmadığının taraf beyanları ile de belirlenmesi, tanık S.Y.’nin katılana ve koyuna saldıran köpeği görmediğini beyan etmesi, veteriner hekim S.Ç.’nin kangal ırkı köpeklerin ırk özelliği açısından koyun sürülerinin idaresinde kullanıldığından hiçbir zaman koyun ve kuzulara saldırdıklarının görülmediğini ifade etmesi ve sanığın komşuları E.S. ve M.D.’nin, kendilerinin de küçükbaş hayvanlarının olduğunu, ancak sanığın köpeklerinin hiçbir zaman saldırmadığını, civarda başıboş gezen köpeklerin de olduğuna dair beyanda bulunmaları karşısında, sanığa ait köpeklerin katılana ve katılana ait koyunlara saldırdığına dair sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Mudanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli ve 2015/567 Esas, 2015/1093 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2023 tarihinde karar verildi.