Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2023/756 E. 2023/2969 K. 08.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/756
KARAR NO : 2023/2969
KARAR TARİHİ : 08.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hüriyetinden yoksun kılma, fuhuşa teşvik
HÜKÜMLER : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve fuhuşa aracılık yapma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 227 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 63 üncü maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.
2. Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında cebir ve tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve fuhuşa aracılık yapma suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, müşteki ifadesine uygun şekilde müştekinin alınan doktor raporunda vücudunda meydana gelen yaralanmalar olduğu, bu durumun da sanığın üzerine atılı suçu işlediğine delil oluşturduğundan üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, müşteki ile sanığın aynı evde yaşadığı, sanığın müştekiye fuhuş yaptırdığı ve müştekinin olay günü sanığın oğlu olan Ö.K. tarafından darp edilmesinden sonra sanığın müştekinin üzerine kapıyı kilitlemek suretiyle gitmesine izin vermeyerek üzerine atılı suçları işlediği iddiasına ilişkindir.
2.Müştekinin 01.01.2014 saat 12:50’de alınan doktor raporunda sol temporo partyetalde kunt travmaya bağlı oluşan kesi, sağ omuz üzerinde 5X6 (santimetre) cm.lik ekimoz, sol kolda 2 adet 5X3 cm.lik ekimoz, sol ön kolda 10X7 cm.lik ekimozun mevcut olup yaralanmanın btm ile giderilebilecek ölçüde olduğunun belirtildiği tespit edilmiştir.
3. Müştekinin 01.01.2014 saat 12:50’de alınan doktor raporunda, alkolmetre ile yapılan ölçümde 0 promil alkollü olduğunun belirtildiği tespit edilmiştir.
4. Sanığın oğlu olan Ö.K. hakkında suça sürüklenen çocuk sıfatıyla soruşturma yütürüldüğü ve müştekiye karşı işlediği iddia olunan basit yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve fuhuşa aracılık yapma suçlarından Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 08.01.2014 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Müştekinin alınan ifadesinde, olay günü aynı evde yaşadığı ve sanığın oğlu olan Ö.K. tarafından darp edildiğini, hastaneye gitmek istemesine rağmen sanığın kapıyı kilitlemesi nedeniyle gidemediğini, olay sabahında mutfak balkonundan yardım istemesi üzerine yoldan geçen vatandaşların polisi aradığını beyan ettiği anlaşılmıştır.
2. Dava dosyası içerisinde yer alan 01.01.2014 tarihli tutanakta, müştekinin yardım istediği anonsu üzerine olay yerine gidildiği belirtilmiş, ihbar tutanağında olay yerine gidiliğinde söz konusu evin kapısının kilitli olduğuna dair bir ibarenin yer almadığı anlaşılmıştır.
3. Müştekinin alınan doktor raporunda alınan ifadesine benzer düşecek şekilde vücudunda yaralanmaların meydana geldiği tespit edilmiş, sanık ve tanıkların iadelerinin aksine alkollü olmadığı anlaşılmış ise de, bu durumların katılanın sanık tarafından hürriyetinden yoksun bırakıldığına delil oluşturmayacağı, ancak yaralama eyleminin varlığına kanıt oluşturacağı açıktır.
Müştekinin alınan ifadesinde de kendisini darp edenin sanığın oğlu olan Ö.K. olduğunu beyan ettiği anlaşıldığından, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü somut şüpheden uzak kesin delil elde edilemediğinden mahkemenin verdiği beraat kararlarında hukuka aykırılık bulunmamış, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
4. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2015 tarihli kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2023 tarihinde karar verildi.