Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/11377 E. 2023/2926 K. 10.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11377
KARAR NO : 2023/2926
KARAR TARİHİ : 10.05.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Varto Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2018 tarihli 22016/126 Esas ve 2018/29 Karar sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin
birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 yıl 25 ay hapis cezasına cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.01.2021 tarihli 2020/1440 Esas 2021/159 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ”Hükmün (15-C) numaralı bendine “bir kat arttırılarak” ibaresinden önce gelmek üzere “TCK’nun 87/(1-a) maddesi gereğince” ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün CMK’nun 280/(1-a) ve 303/(1-c) maddeleri gereğince” düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; kasten yaralama suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, adli kontrol tedbirinin kaldırılmasına, tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.Katılan …’nın Armutkaşı köyünün muhtarı olduğu, sanık ile katılanın akraba oldukları, sanık …’in 30.07.2016 tarihinde Jandarma Komutanlığı’nı arıyarak Armutkaşı Köyü muhtarı olan katılanın köyün merasını şahıslara sattığını beyan ederek telefonu kapattığı, Jandarma Komutanlığı’nın iddianın doğruluğunu araştırdığı sırada Armutkaşı köyünde ateşli silahla yaralama olayının gerçekleştiğinin ihbar edildiği, olay günü katılan ile tanık …’ün ot biçtiği, traktör ile dönerken köy meydanına giden yolda sanık ile karşılaştıkları, sanığın elindeki av tüfeği katılanı yaraladığı, tekrar katılana ateş etmek istediği sırada olay yerine temyiz dışı mağdurlar …, … ve …’ın geldiği, sanığın bu mağdurlara da ateş ettiği, akabinde olay yerinde bulunanlar tarafından engellenmeye çalışıldığı, eylemlerinin engellenmesi amacıyla tanık … ’un evine götürüldüğü, ellerinin bağlandığı, elindeki av tüfeğinin, belindeki bıçağın alındığı, Varto İlçe Jandarma Komutanlığı personelinin gelişinin beklendiği, akabinde av tüfeği ve bıçağın görevli personele teslim edildiği, anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, 31.05.2017 tarihli olay yeri inceleme raporu ve krokisi, 25.08.2017 tarihli keşif tutanağı, 28.08.2017 tarihli keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu, Varto Devlet Hastanesinin 30.07.2015 tarihli raporu, 04.04.2016 tarihli kati rapor, 26.11.2015 ve 28.08.2015 tarihli Ekspertiz raporları, sanığa ait nüfus ve sabıka kaydı, dosya içerisinde bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
A. Tebliğname yönünden;
Her ne kadar tebliğnamede sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde hesap hatası yapıldığı yönünde eleştiri yapılmış ise de; 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenen

6 yıl 30 ay hapis cezası üzerinden 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi uyarınca yapılan (1/6) oranındaki indirim sonucu 5 yıl 25 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle yapılan uygulama isabetli olduğundan, tebliğnamedeki eleştiriye iştirak edilmemiştir.

B. Sanık müdafiinin; kasten yaralama suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına, meşru savunma koşullarının bulunduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik incelemeye, yönelen temyiz sebepleri yönünden;
Olay ve olgular bölümünün (A-1) paragrafında açıklandığı üzere; sanık ile katılan arasında katılanın köyün merasını kullanmasından kaynaklı anlaşmazlık olduğu, olay günü sanığın Jandarma Komutanlığı’nı arıyarak aynı zamanda köyün muhtarı olan katılanı ihbar ettiği, katılan biçtiği otlarla birlikte traktörü ile giderken, köy meydanına giden yolda sanık ile karşılaştıkları, sanığın elindeki av tüfeği katılanı sağ ayakta hareket kısıtlılığı ve (5. derece) ağır kırık oluşacak şekilde yaraladığı, tekrar katılana ateş etmek istediği sırada olay yerine temyiz dışı mağdurlar …, … ve …’ın geldiği, sanığın bu mağdurlara da ateş ettiği, akabinde olay yerinde bulunanlar tarafından engellenmeye çalışıldığı, eylemlerinin engellenmesi, sanığın olay yerinden uzaklaştırıldığı olayda, sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususundaki delillerin takdir ve değerlendirilmesi görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek “görevsizlik kararı” verilmesi gerekirken, görevsiz mahkemece yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görülmekle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.01.2021 tarihli 2020/1440 Esas 2021/159 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası gereğince, ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Varto Asliye Ceza Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.05.2023 tarihinde karar verildi.