YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/17988
KARAR NO : 2023/1421
KARAR TARİHİ : 21.02.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/157 E., 2016/217 K.
SUÇ : 4320 sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanun’a (6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun) muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İmamoğlu (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin, 12.10.2011 tarihli ve 2010/81 Esas, 2011/217 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4320 sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanun’a (4320 sayılı Kanun ) muhalefet suçundan aynı Kanun’un 2 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Türk
Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 75 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’ nun ( 5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
2.İmamoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2016/157 Esas, 2016/217 Karar sayılı kararıyla; sanığın denetim süresi içerisinde 08.08.2014 tarihinde işlemiş olduğu kasten yaralama suçu nedeni ile İmamoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2014 tarihli ve 2014/192 Esas, 2014/376 Karar sayılı kararıyla mahkumiyetine karar verilmesi nedeni ile sanık hakkındaki hükmün açıklanması ile sanığın, 4320 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan aynı Kanun’un 2 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Kanun’ un 62 nci maddesi uyarınca 75 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’ un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.03.2021 tarihli ve 2016/373585 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Yargıtay ( Kapatılan ) 19. Ceza Dairesine tevdi olunmuş, anılan Daire’nin 01.07.2021 tarihli ve 2021/4745 Esas, 2021/19779 Karar sayılı kararı ile Dairemize gönderilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri;
1.Dosya kapsamı ve delil durumuna göre tarafına atfedilecek kusur ve sorumluluğun bulunmadığına,
2.Hakkında lehe hükümlerin uygulanmamasının usûlve kanuna aykırı olduğuna,
3.Eşi ile barışmış olmasının, eşinin şikayetten vazgeçmiş olmasının göz önünde bulundurulmadığına,
4.Özrü nedeni ile çalışamadığına, cezanın hayatını olumsuz etkileyeceğine, ilişkindir.
III. GEREKÇE
Hükümden önce, 20.03.2012 tarihli ve 28239 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan ve aynı gün yürürlüğe giren 08.03.2012 tarihli ve 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun’un 23 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 14.01.1998 tarihli ve 4320 sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanun’un tümüyle yürürlükten kaldırıldığı, aynı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bu kanun hükümlerine göre hakkında tedbir kararı verilen şiddet uygulayan, bu kararın gereklerine aykırı hareket etmesi halinde, fiili bir suç oluştursa bile ihlal edilen tedbirin niteliğine ve aykırılığın ağırlığına göre hakim kararı ile üç günden on güne kadar zorlama hapsine tabi tutulur.” şeklindeki düzenleme ile tedbire muhalefet eyleminin yaptırımının yeniden düzenlendiği, tanımlar başlıklı 2 nci maddenin birinci fıkrasının (c) bendinde ise hâkim tanımı ile Aile Mahkemesi hâkiminin ifade edildiğinin anlaşılması karşısında, anılan yeni düzenleme uyarınca tedbir kararlarına aykırılık halinde görevli mahkemenin Aile Mahkemesi olduğu anlaşıldığından görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm
kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İmamoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2016/157 Esas, 2016/217 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği,
Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.02.2023 tarihinde karar verildi.