YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8955
KARAR NO : 2023/1270
KARAR TARİHİ : 21.02.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Hükmün eleştirilip istinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Elazığ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.09.2020 tarihli ve 2019/179 Esas, 2020/149 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 26.02.2021 tarihli ve 2020/1992 Esas, 2021/213 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,
2. Somut, kesin, inandırıcı delil bulunmadığına; beraat kararı verilmesi gerektiğine,
3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
5. 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,
ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Hakkında beraat kararı verilen …’nın işyerinde sanık ve sanıkla birlikte yargılanarak hakkında mahkûmiyet kararı verilen …’in birlikte hareket ederek uyuşturucu madde sattıkları yönünde alınan istihbari bilgiler doğrultusunda işyerinin takibe alındığı, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen …’in olay günü sanığın kullanmış olduğu telefonu arayarak uyuşturucu madde istediği, sanığın …’i …’nın işyerine yere çağırdığı, sanığın diğer sanık …’e uyuşturucu maddeyi vererek uyuşturucu madde almak için gelen …’e götürmesini istediğini, …’in uyuşturucu maddeyi aldıktan sonra Ab…’e parayı verdiği, Ab…’in de almış olduğu parayı sanık … ‘ya götürdüğü ve …’in ise uyuşturucu madde ile yakalandığı; sonrasında üç sanığın birlikte işyerinden çıkarak …’nın aracına bindikleri ve kolluk görevlileri tarafından sanıklara müdahale edildiği, sanığın üzerinde ve araca atmış olduğu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği olayda; ……’in telefonunda sanığın kullanmış olduğu telefonun “…… yeni” olarak kayıtlı olması, diğer sanık …’in beyanlarının …..’in beyanlarını doğrular nitelikte olması gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş, diğer sanık …’in eyleminin camiye ve askeri kışlaya 200 metreden yakın bir mesafede olması ve sanığın, diğer sanık … ile fikir ve eylem birlikteliğinin olması nedeniyle cezasından 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi gereğince arttırım yapılmıştır,
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümdeki adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarının belirtilmemesi nedeniyle yapılan eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve suçun sübutuna, ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, (B) belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
B. 1- Dosya kapsamından, uyuşturucu madde satışının, araçaiçerisinde gerçekleştiği anlaşılmakla, araç, “umumi veya umuma açık yerler” olarak nitelendirilemeyeceğinden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 188 nci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanma koşullarının bulunmadığı
gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,
2- Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” ihtarı belirtilmeyerek aynı Kanun’un 4 üncü maddesinin son cümlesine aykırı davranılması;
nedenleriyle hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 26.02.2021 tarihli ve 2020/1992 Esas, 2021/213 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Bozmanın niteliği ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Hakkındaki mahkûmiyet hükmünü temyiz etmeyen sanık …..’a …..,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Elazığ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.02.2023 tarihinde karar verildi.