YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/693
KARAR NO : 2023/3245
KARAR TARİHİ : 15.05.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme, satma vb.
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Beyoğlu Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2006 tarihli iddianamesi ve 10.05.2006 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, dolandırıcılık suçlarından kamu davası açılmıştır.
2. İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.11.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme, satma vb. ve sahte kredi kartının kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiştir.
3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 31.12.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
4. Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 07.03.2022 tarihli kararı ile “sanığın başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme, satma vb. suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
5 .Bozma üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 21.09.2022 tarihli kararı sanık hakkında başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme, satma vb. suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmaması nedeniyle beraatine karar verilmesi gerektiğine, aynı eylemden dolayı üçüncü kez mahkûmiyet kararı verilmesinin non bis idem ilkesine aykırı olduğuna ve zaman aşımı süresinin dolduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; Suç tarihinden bir süre önce sanık …’nın … isimli kişiye ait kimlik bilgilerini taşıyan sahte nüfus cüzdanına kendi fotoğrafını yapıştırmak suretiyle oluşturduğu sahte kimlik ile İş Bankasına başvurarak kredi kartı üretilmesini sağladığı, bu itibarla sanığın sahte kredi kartı üretmek suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
IV. GEREKÇE
Katılan … vekilinin 23.01.2023 tarihli dilekçesinin içeriği incelendiğinde temyiz talebi olmadığı, dilekçenin sanığın temyiz talebine cevap niteliğinde olduğu anlaşılmakla; Tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.
1. Dosyadaki olgular, bilirkişi raporları ve Adli Tıp Kurumu raporuna göre 13.12.2005 tarihli İşbankası maksimum kredi kartı başvuru formundaki imzanın sanık … eli ürünü olduğuna dair tespitler ile diğer sanık …’in bu tarihli başvuru formundaki imzanın kendisine ait olmadığını beyan etmesi, sanığın fotoğrafını taşıyan ancak … adına düzenlenmiş kimlik fotokopisinin ibraz edilmiş olması karşısında; mahkemenin sübuta ve suç niteliğine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 21.09.2022 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2023 tarihinde karar verildi.